حكم آذربايجان و حدود مراغه با ايشان بود . س 23 : سل : چنان كه در پيشتر مذكور است . س 24 : سل : شرف الدّين گردبازو و اتابكان اياز و اقسنقور ؛ تو : اياز و اقسر در باب .
ص 111 :
س 4 : سل : تأسيس ملك و پادشاهى بود . س 5 و 6 : سل : به ولايتعهد ملك ارسلان . س 7 و 8 : سل : تعجيل مىنمود و پاى در ركاب مىآورد . س 11 : سل : از آذربايجان به دار الملك همدان خراميد . س 12 : تو : رتبتى و رونقى ديگر گرفت ؛ سل :
زينتى و رونقى دگر گرفت . س 14 : سل : تخت سلطان به وجود ارسلان .
س 14 و 15 : سل : ديوان وزارت و مسند جلالت به شهاب الدّين ثقه . س 16 : سل :
مهد رفيع خاتون به سلطان مكلّل شد . س 19 و 20 : سل : امير عز الدّين ضيمار كه والى بود . س 22 : سل : عز الدّين ضيمار عصيان ظاهر كرد . س 23 : سل : با لشكرها تا در همدان آمدند . س 24 : سل : و اينانج و ضيمار كه والى بودند بر مخالفت سلطان يكى شدند و با او به راه كالبد قصد همدان كردند ؛ تو : اينانج و صتمان كه والى بودند بر مخالفت سلطان يكى بشدند .
ص 112 :
س 1 و 2 : سل : به محروسهء مرحين مصافى سخت نمودند . س 3 و 4 : سل :
عز الدّين و اينانج به طرف رى شدند . س 6 و 7 : سل : چون اتابك به سبب تمشيت و معاونت سلطان از ارّان و آذربايجان غيبت . س 7 و 8 : سل : ملك را در استطراف بلاد اسلام طمع گرفتن افتاد ، « ابخاز » افتاده است . س 9 : سل : استظهار راى و ولايت و شوكت روى به ديار كفر . س 10 و 11 : سل : چست بربستند . س 12 و 13 : سل :
استظهار عدّت مقاومت و با نصرت الهيه در فور بر سر ايشان تاختند .
س 13 و 14 : سل : غارت كردند و ملك ابخاز به حشاشه بىموزه برنشست و بجست . س 15 : سل : نظم . س 18 : سل : در اين ميان يكچندى كه از لشكر اسلام بدين جهان ( ؟ ) مشغول بودند . س 19 و 20 : سل : ملاحده فرصت و تا مردم قزوين آگاه