س 3 : سل : و دست از هم بداشتند . س 5 و 6 : سل : او پسر خود پهلوان محمد را در خدمت سلطان بنواخت به عراق فرستاد . س 7 : سل : از طرف آذربايجان ايمن شد .
س 7 و 8 : تو ، سل : آخر سنهء ثلث و خمسين و خمسمايه روى به بغداد نهاد .
س 9 : سل : سلطان را بر جنگ خليفه اغوى مىكردند . س 14 و 15 : سل : زين الدّين على رسيد . س 16 : سل : به جانب غربى آمدند . س 16 و 17 : سل : و پسران قيماز اتابك اياز و شرف الدّين گردبازو . س 17 و 18 : سل : زين الدّين برابر نعل معلى منجنيقها بنهادند . س 18 و 19 : سل : پسران مظفر برسيدند و با چهار صد كشتى .
س 19 : سل : و ازجمله پسرزادهء دبيس . س 21 : سل : از هردو طرف جنگ مىكردند .
س 23 : سل : برننشست و جنگ سلطانى نكردند .
ص 102 :
س 1 و 2 : سل : پسران قيماز خلافى بود ؛ تو : پسران همگى نفورى و خلافى بود .
س 2 : سل : كار بر مردم شهر تنگ شد ؛ نسخهء سل هموارهبه جاى « اهل » « مردم » مىآورد . س 2 تا 4 : سل : چه از ارتفاعات شهر جمله سلطان را بر آن مىداشتند و يك من در شهر نمىگذاشتند . س 3 و 4 : تو : سلطانيان برمىداشتند و يك من و بر شهر نمىگذاشتند . س 5 : سل : به در همدان فرود آمد . س 6 : ا ، تو ، سل : [ چه اين كار به استدعاى ايشان بوده بود ] ندارد ؛ از راحة الصدور راوندى گرفته شد . س 7 و 8 : تو :
روى به گريز نهادند و برفتند . س 14 : تو و سل : چون روز رستاخيز هزاهزا در مردم افتاد . س 15 : سل : از شهر لشكر بيرون مىآمدند . س 16 : سل : هزيمت و مقابله به نزديك سلطان رسيدند . س 16 و 17 : سل : بر شرقى سراى سلطان تجار و رخت سپاهيان بود . س 23 : سل : لشكر خود برنشسته بود . س 24 : سل : « بغادده » ندارد .
س 24 و س 1 ، ص 103 : سل : هرآلتى را نقل نمىشايست كرد .
ص 103 :
س 1 : سل : صف كشيده بودند و ايستاده . س 4 : سل : با لشكريان روز به جانب شرقى . س 5 : تو : روان شدند . س 6 : سل : بغداد فرود آمدند . س 7 و 8 : سل :