است آنگاه سر هردو ؛ بخشى از عبارت افتاده : « همانا مكرر تواند بود . . . اصل بود نقل رفت » ندارد . س 16 : سل : محبوس بود در قلعهء برچين از دست برادر رفت .
س 17 و 18 : سل : به جانب آذربايجان رفته . س 18 : سل : و از اطراف امرا را به دست آورده . س 18 تا 20 : سل : اتابك ارسلان و فخر الدّين زنگى و مظفّر الدّين الب ارغو و پسرش بازدار و امير خوارزم شاه يوسف كه برادرانش بود ؛ افتادگى دارد و دگرگونى .
س 22 و 23 : سل : لشكر خاصبك پلنگرى پراگنده شده بودند .
ص 99 :
س 5 و 6 : سل : از ايشان حشمتى و هيبتى و شكوهى در دلها نشست . س 7 : سل :
تا مدد او كم شد ، « بغايت » ندارد . س 14 و 15 : سل : سلطان محمد را بازمىخوانده .
س 15 و 16 : سل : خوارزمشاه حاجب در آن سپاه خويش برنشانده بود ؛ « شب » ندارد . س 19 و 20 : سل : از خمير ملك بيرون آورد . س 20 : سل : و بارگاه و شرابخانه و خزانه و اسباب پادشاهى .
ص 100 :
س 7 : آلاتى كه از كوشكهاى قديم مانده بودند . س 8 و 9 : سل : و جمال الدّين قعد امير حاجب بود . س 12 : سل : از تون و جناباد به طبس گيلكى آمد .
س 14 و 15 : سل : اعقابا بعد اعقاب ، « و اكراما بعد انعام » ندارد . س 16 : سل : من اين امانت از برادرزاده تو دارم . س 16 و 17 : سل : خيانت نكنم جواب او بازده .
س 17 : سل : جمله نواحى مسلم باشد ، « خود » ندارد . س 17 : تو : نواحى خود مسلّم مسلّم باشد . س 18 و 19 : سل : با خليفه استجازت كرد ؛ تو : استحارت ، ( حرف چهارم و حرف ششم بىنقطه است ) . س 19 : سل : خليفه او را تربيت كرد .
س 21 : سل : بجانب آذربايجان رفت . س 22 : سل : اقسنقور پيروزكوهى .
س 24 و س 1 ، ص 101 : سل : از در همدان تمام روى بديشان نهاد .
ص 101 :
س 1 و 2 : سل : در خدمت بود يك بار در گذرگاه به آغوش مصاف دادند .