س 10 : سل : بعد از آن پانزده روز . س 12 : سل : « و دو ماه » ندارد . س 15 : سل : چهره بر زردى مايل . س 18 : سل : وزرا و حجّاب او . س 20 : سل : ابو نجيب ، « شمس الدّين » ندارد .
ص 96 :
س 1 : سل : ذكر السلطان الاعظم . . . س 4 : سل : سلطان محمود پادشاه لطيف خلق . س 5 : سل : طبعى خوب داشت . س 7 و 8 : سل : برادرش را در همدان بر تخت نشاندند . س 8 و 9 : سل : اتابك خاصبك و جمال الدّين ابن قيماز را بخواند و او را به خوزستان . س 9 : سل : « چون » ندارد . س 10 : سل : مقرر كرد كه در اوّل روز كه به همدان رسيد . س 11 و 12 : سل : همان كند كه با برادر تو كرد .
س 13 : سل : اين سخنش دلپذير آمد . س 15 : سل : سنهء ثمان و اربعون به همدان .
س 15 : تو ، سل : « خمسمايه » ندارد . س 17 و س 1 ، ص 97 : سل : روز ديگر در كوشك مرغزار در همدان فرود آمدند .
ص 97 :
س 1 : سل : در كوشك مسعوديان بار داد . س 3 : سل ، تو : در هيچ عهد مثل آن كس نديده بود . س 4 : سل : و چون سلطان پيشكشهاى او بديد . س 10 و 11 : سل :
صارم و محمد يونس . س 11 : سل : سرش از تن جدا كردند . س 13 : سل : او دريافت ( ؟ ) س 18 : سل : چون به اضطراب در كوشك نشست . س 19 : سل : به مشورت وزير جلال الدّين درگزينى . س 21 : سل : بعد از آن سپاهيان . س 21 و 22 : سل : او رفتند و از جمله كه در خزانه يافتند . س 23 و 24 : سل : هفت خم يافتند و سه خم زرين را گردن مرصّع كرده بود .
ص 98 :
س 1 : سل : چهار صد اسپ و استر زينى همه اختيار غير اسپان غلامان .
س 3 : سل : هيچ سلطان را جمع نبود . س 4 : سل : فاسر آن بيفتادند ( ؟ ) س 7 : سل : از دنيا رفته و ملكشاه به پادشاهى . س 8 و 9 : سل : در فصل مقدّم مذكور