ص 88 :
س 1 : سل : « سلطان » ندارد . س 7 : سل : و چون خبر او در بغداد عبّاس بشنود .
س 8 : سل : سلطان به نماز آيد . س 9 : سل : رود به آذربايجان . س 12 و 13 : سل : « از اثر احوال صفحهء عبّاس » ندارد . س 13 : سل : مستشعر شده بود . س 14 : سل : « به جانبى ديگر » ندارد . س 14 : سل : مردم بصره . س 14 و 15 : سل : برين سگالش . س 18 : سل :
معيّن ندانى . س 20 و 21 : سل : در حال براستى بازگفت . س 21 : سل : تا انتها غلام جامه داد او را تحسين و آفرين كرد . س 23 : سل : خويش خواند و فرمود تا بگرفتند .
س 24 : سل : جثه او در ميان دجله انداختند ميان كشتى . س 24 و س 1 ، ص 89 :
سل : « عبد الرّحمن و عبّاس كم از يك ماه بود » ندارد .
ص 89 :
س 1 و 2 : تو : فرستاد و بر زبان او به برادر ( ؟ ) پيغام داد ؛ سل : به زبان او به مدايه پيغام فرستاد . س 3 : سل : كه با ايشان دررسى . س 3 و 4 : سل : بسم اللّه مدايه چون .
س 4 و 5 : سل : به در اصفهان . س 5 : سل : پيش او بازآمد . س 8 : سل : تعجيل مىنماى . س 10 : تو : آذربايگان جمع كند و به زودى به مدد سلطان آيد . س 11 : سل :
و اتفاق را ، « خوب » ندارد . س 13 : سل : « به گوراب » ندارد . س 13 : سل : اران و آذربايجان . س 14 : سل : ديه ببار ( تمام حرفها بىنقطه ) فرود آمدند . س 14 : سل :
روز دگر . س 16 : تو : در مقابل برسيد . س 16 : سل : و هم در روز صفوف بركشيدند .
س 18 : سل : در ميان سپاه پياده يافتند . س 20 : سل : سپاهى ( ؟ ) برفت . س 22 : سل :
فرستادم كه ترك مخالفت بگوى .
ص 90 :
س 2 : سل : و بر در همدان و اين مصاف . س 4 تا 6 : سل : دو سطرى از اين نسخه ساقط است : « بود و سلطان آن زمان . . . به آخر خريف سنهء ثلث و اربعين و خمسمايه » ندارد . س 6 : سل : قصد بغداد كردند در ماه شعبان . س 7 : سل : اسدآباد رسيدند .
س 7 و 8 : سل : رايات سلطان اعظم سنجر به رى رسيد . س 9 : ا : عم را نبيند ؛ تو :