تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع التواريخ ( تاريخ آل سلچوق ) ( فارسى ) — صفحة 175

مساهمون:

ص١٧٥
فرود آمده بود . س 15 : سل : مصاف خواسته بود . س 17 و 18 : سل : چون بر اثر ( ؟ ) مسير هردو محقق كردند و به شتاب رفت . س 18 و 19 : سل : حكمتى است . س 19 : سل : هردو ملك‌زادگان به اصفهان آمد . س 20 : سل : بر عقب برابر ( ؟ ) فرستاد . س 20 و 21 : سل : به حدود اصفهان برسيدند . س 21 : سل : سلطان از آن منزل كوچ كرد . س 22 : سل : در آخر رستم‌دار فرود آمد . س 22 : سل : عبّاس بگريخت ، « به اردهند » ندارد . س 24 : سل : در مجلس شراب و در ميدان گوى حريف مىبود .

ص 86 :

س 2 : سل : و با سر عصيان برند . س 3 : سل : سلطان مؤثّر افتاد . س 5 : تو : [ را ] ندارد ؛ سل : آفريده آن را به هيچ . س 7 : سل : « دربند » ندارد . س 7 و 8 : سل : هرچند هر چند ( ؟ ) س 10 : سل : « رى » ندارد . س 13 : سل : با او هم‌عقد و سوگند بود . س 13 و 14 : سل : از عقب بدايه ( ؟ ) بازگشت . س 15 : سل : و در قلعهء برّجين مىبود . س 15 : سل : و به چاولى بسپردند . س 16 : سل : جماعتى امرا . س 18 : سل : و قصد كرد ؛ تو : به زنجان قصد كرد . س 19 : سل : تيرى انداخت . س 21 : سل : پسر سلطان با چند نفر امرا به اران . س 22 : سل : سوگند خورده بودند . . . سلطان باشند . س 3 : سل : و در وقت فرصتها . س 24 : سل : از بندگى دور نتوان كردن .

ص 87 :

س 1 : سل : از درگاه نفور كند . س 1 و 2 : سل : اميدوار عفو و رحمت . س 4 : سل : سلطان روى از همدان به جرفاذقان نهاد . س 10 : سل : « بزاپه » را همواره « مدايه » مىنويسد . س 11 : سل : سلطان از راه دگر . س 12 و 13 : سل : ميانشان سازگارى نه . س 13 : سل ، تو : و ولىعهد خويشى به وى ارزانى داشت . س 14 : ا ، تو ، سل : [ و اتابكى ملك محمّد ] ندارد . س 14 و 15 : سل : امير حاجب با تشريف ملوكانه . س 22 : سل : ايشان را به آذربايجان فرستاد . س 22 و 23 : سل : به بغداد نهاد عبّاس و تاج الدّين وزير پارسى . س 23 : سل : امرا كه صاحب عبد الرحمن بودند . س 24 : ا ، تو : هريك دل و جان‌سپار بودند . س 24 : سل : « سلطان » ندارد .