خفته و آسوده بودند . س 13 و 14 : تو : در خيمهء اميرى فروآمد .
س 16 : سل : زمستان دگر . س 18 و 19 : سل : حرمت و حشمت نمىداشت .
س 19 : سل : نانپاره به كسان ديگر مىداد . س 20 و 21 : سل : استخفاف و استهزا مىكرد و كسى را محل نمىدهد ؛ تو : استخفاف و استهزا مىكند و كس را محل نمىنهد . س 22 : سل : استيلا زيادت شود . س 23 و 24 : سل : سلجوق شاه از آذربايجان آمد و به مرغزار سگ فرود آمد . س 24 و س 1 ، ص 81 : سل : به ملكى نشاند .
ص 81 :
س 3 : سل : بگرفتند و در زير علم سر و . . . س 4 : ا ، تو ، سل : [ و به قراسنقور فرستاد ] ندارد . س 5 : سل : « منكوبرز را بشكست » ندارد . س 5 : سل : به ملكى نصب كردند . س 6 : سل : و وزارت در همدان به عز الملك دادند . س 9 : ا ، تو ، سل : [ از آن ] ندارد . س 10 : سل : « چرا روى » ندارد . 10 و 11 : سل : بسيارى تضرّع كرد تا او را به شهر سبزار بازآورد . س 11 و 12 : سل : « به حدود نوبندگان و برشاور » ندارد .
س 13 : سل : بر آن چشمههاى آب است . س 14 و 15 : سل : و چندان عمارت و زراعت دارد . س 16 : سل : از غايت بلندى كمر و كوه نشيند . س 18 و 19 : سل : و به آذربايجان رفت . س 19 : سل : چاولى خاندان . س 20 و 21 : ا ، تو ، سل : [ والى رى ] ندارد . س 22 : سل : استقبال كرد ، « كرد » ندارد .
ص 82 :
س 3 : سل : و عبد الرّحمن و برادر او عبّاس با يكديگر . س 5 : سل : در غيبت و حضور دايما يكى پيش تخت . س 8 : سل : « بزاپه » ندارد . س 10 : سل : به آذربايجان .
س 13 : سل : و امراء آذربايجان . س 13 : سل : سياهكوه و كربايتور ( ؟ ) به كرمان شاهان . س 14 : سل : سلطان با ايشان مستظهر شد . س 14 و 15 : سل : پديد آمد و در سردسير حلوان برفى آمد كه راه منقطع شد . س 16 و 17 : سل : بهار در بغداد بود و پيغام باد كرد و او از راه دربند به آذربايجان رفت . س 18 : سل : در خدمت بودند به