و رفاهيت و راحت . س 10 : سل : عالم بود و زاهددوست و درويشبخشاى .
س 10 و 11 : سل : سليم القلب و با مرغان محبوس انسى داشت ؛ « مجانين » و « دوست » ندارد . س 11 و 12 : سل : با ايشان به زبان سر سخنها گفتى فى الجمله .
س 12 : سل : از تكلّف و تنّعم و رعونت و تكبّر . س 13 : سل : و تنها بر شير زدى و كشتى و دلير و ماهر بودى . س 15 و 16 : سل : از اطراف رسيدى و در بارگاه ببخشيدى . س 17 : سل ، تو : سلطان طغرل در همدان در سراى .
ص 79 :
س 1 : سل : او در بغداد بود . س 1 : سل : امراى عراق مرغى ( تصحيف : مسرعى ؟ ) دوانيدند . س 3 و 4 : سل : پادشاهى خواندند بر در همدان سلطان مسعود مسابقه نمود . س 4 و 5 : سل : سرمايى بغايت سرد . س 6 و 7 : تو : جاى واژهاى سفيد مانده است همانند نسخهء اساس ؛ سل : كرمانشاهان و در روود رار ناگاه به در همدان .
س 7 و 8 : سل : آنچه با برادرانش داود بيكبار دستبوس كردند . س 8 : سل : دگرروز .
س 9 : سل : به زنى به وى داده بود . س 10 و 11 : سل : استعفا خواست و خطبه را از نام مسعود بينداخت و با نام سلطان سنجر كرد . س 11 و 12 : سل : روى به قهستان و عراق نهاد و خواست كه ملك عراق و خراسان در ضبط آرد . س 12 : سل : بر استمداد و اعتضاد . س 14 : سل : در مرحلهء پنج انگشت . س 16 : سل : روى مسعود نديدند ، « لشكر » ندارد . س 16 و 17 : سل : حاجب دينار ( ؟ ) را فرستاد ؛ تو : حاجب دينار را بفرستاد . س 18 : سل : اسباب مطبخ و شربتخانه و ما لا بدّ او . س 19 : سل : پيش رفت . س 20 : سل : روى به آذربايجان نهاد . س 20 و 21 : سل : به مراغه رسيدند به بيش باليق نزول كردند . س 23 و 24 : سل ، تو : سنهء سبع و عشرين و خمسمايه بود .
ص 80 :
س 1 : سل : به لرستان عراق ( ؟ ) س 9 : سل : خليفه خواهر مسعود را فاطمه بخواست . س 10 : تو ، سل : صاحب ليشتر همعهد . س 11 و 12 : سل : در حدود ليشتر در مرغزارى فرود آمده بود . س 12 و 13 : سل : نيمروز با ايشان رسيد همه