خواهى كه بفرمايم . س 5 تا 7 : سل : دوات وزارت از پيش تو بردارند و دستار از سرت بيفگنند او در جواب گفت . س 7 : تا : درهم پيوسته است ؛ سل : دوات من و تاج تو با هم بسته است . س 8 : سل : تواماناند فرمان او را باشد . س 8 و 9 : سل :
رضاى تركان بر آن مزيد مىكردند ، « اخوات بسيار » ندارد . س 9 : تا : ازين زيادتتر گشت ، « سخن » ندارد . س 9 و 10 : سل : خشم و غضب سلطان از آن زيادت مىشد روزى سلطان او را به دست تاج الملك بازداد . س 10 : تا : در نهان انتسابى بود ، « و آشنايى » ندارد . س 13 و 14 : تا ، سل : سال او از نود گذشته . س 15 : تا ، سل : و در تحقيق آن فال على ماجرى گشت . س 15 : سل : سلطان چون به بغداد رسيد .
س 16 : سل : و ميان سلطان و وزير اتفاق مرگ در يك ماه بود . س 17 : تا : در حاشيهء نسخه اين نگاشته ديده مىشد : و در حالت نزع اين قطعه به سفارش پسر سلطان گفته است . س 24 : سل : برو مبارك نبود .
ص 37 :
س 2 : سل : چون به الپتكين كه پدر سبكتكين بود . س 4 : تا ، سل : نظام الملك وزير را به تاج الملك ابو الغنايم بدل كرد . س 4 و 5 : سل : شرف الملك ابو سعد مستوفى كه منعم جهان بود . س 6 : سل : ابو طاهر خاتونى در حقّ او گفته . س 9 و 10 :
سل : كمال الدّوله ابو رضى كه بر طغرا حاكم بود . . . هم مويد الملك . س 11 : تا : . . .
الزوزنى كه هم از چاكران . س 12 : تا : ابو المعالى نحاسى ؛ تو : ابو المعالى نحاشى .
س 11 تا 13 : سل : و شديد الملك . . . و ابو المعالى نجاسى . . . در اين معنى قطعهاى مىگويد . . . به تنسيق . س 16 : تو : ز بو على بد و ز بو رضى و از بو سعد ؛ سل : ز بو على وزير و رضاء و ز بو سعد . س 24 و س 1 ، ص 38 : سل : قدى تمام و به چهره سرخ و سفيد بود .
ص 38 :
س 1 و 2 : تو ، تا : اندكمايه به ضخمى مايل بود و به چهره سرخ و سفيد ( تا :
سپيد ) بود . س 2 : سل : و يك چشم او اندك شكستگى . س 4 : سل : چالاك بود و