آداب دعا
دعاى اسلامى شامل دو بخش است : بخش اول كه بزرگتر و حجيم تر است ، خطاب به خداوند است . در اين بخش ، دعاكننده به بيان صفات خداوند ، رابطه خداوند با هستى و كيفيت اداره و تدبير جهان ، رابطه خداوند با انسان ، رابطه فرد با خداوند و به طور كلى عظمت و ذات خداوند مى پردازد . بنابراين در اين بخش از دعا ، دعاكننده با بيان جملات مربوط ، به تقويت جهانبينىالهى ، انسانشناسى و خداشناسى خود مىپردازد . به عبارت ديگر ، اين بخش از دعا صرفنظر از اينكه تأثير روانى و عاطفى بسيار ظريف ، لطيف و قوى بر نوع رابطه انسان با خدا مى گذارد ، نوعى كلاس درس و آموزش فلسفه و تعليم و تربيت نيز مى باشد .
بخش دوم دعا ، كه بخش كوچكتر آن مىباشد ، مربوط به مجموعه درخواستهاى فرد دعاكننده است . اين بخش شامل طرح خواستههاى متعالى فرد دعاكننده از خداوند است . خواستههايى از قبيل دورى از ذلت و حقارت ، دورى از احتياج به ديگران ، نجات از مواردى كه باعث انحطاط و سقوط انسان مىشود ، درخواست اسباب و لوازم سعادت خود ، خانواده و جامعه و بعضاً درخواست تأمين لوازم يك زندگى آبرومند . به هر حال ، به منظور ارتباط متواضعانه و صادقانه متربى با مربى و مراد خود ؛ يعنى خداوند ، در نظام تعليم و تربيت اسلامى آدابى براى دعا ذكر شده است كه ذيلًا به آنها اشاره مىشود .