( 3 ) هدف تربيتى : عبد خدا شدن ؛ روش تربيتى : عبادت و بندگى خدا ؛ آفت تربيت : عجب و خودپسندى .
در ادامه بحث فوق پيرامون عزت نفسانى اينجا از مقام بندگى خدا ياد مىشود . قرآن كريم نيز هدف خلقت را عبادت خداوند توسط بندگان مىداند ( سوره ذاريات ، آيه 56 ) . مقام عبوديت به قدرى بالا است كه در تشهد نماز آن ، آن را بر مقام رسالت پيامبر مقدم مىداريم « و اشهد انّ محمداً عبده و رسوله » . آيا رسيدن به مرحلهاى كه انسان مطيع و ذليل هيچكس نباشد به جز خدا ، يك هدف والاى تربيتى نيست ؟ به نظر مىرسد بر اساس منابع اسلامى بلكه هدف غايى تربيت اسلامى همين است . در قاموس قرآن آمده كه عبادت به معناى تذلل با تقديس و اطاعت است ( قريشى ، علىاكبر ، قاموس قرآن ، 1352 ، ج 4 ، ص 276 ) . خوب راه رسيدن به آن مقام چيست ؟ راهش همانا عبادت و بندگى خداست . توجه كنيد كه عبادت خود هم هدف است و هم راه و روش ( مطهرى ، گفتارهاى معنوى ، گفتار عبادت و دعا ) . يعنى از كانال عبادت خداوند و مطيع و ذليل و مُنقاد او بودن است كه انسان به مقام عبوديت مىرسد . ( تذكرى در اينجا لازم است ، قبلًا عرض شد كه در اين بحث و در اين فراز از صفات خدا الهام گرفته شده است . در اين قسمت به نظر مىرسد از صفت ربوبيت خدا الهام گرفته شده است ، چطور ؟ گفته شده در ميان احاديث ما كه « العبوديه جوهره كنهها الربوبيه » ( مطهرى ، ولاءها و ولايتها ، 1362 ، ص 83 ، ( قطع جيبى ) ) يعنى از راه عبادت ، انسان به مقام تسلط بر نفس و حتى تا حدى تسلط بر طبيعت مىرسد . همان مقام ولايت تكوينى كه ائمه ( س ) دين
تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد ( ع ) بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم الاخلاق ( فارسى ) — صفحة 125
مساهمون: محمد جواد لياقتدار
ص١٢٥