تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تطبيق لغات جغرافيايى قديم و جديد ايران ( فارسى ) — صفحة 109

مساهمون:

ص١٠٩
ماسيس : يكى از اسامى آغرىداغ است . ماكيبراتكا : اسم شهر ميافارقين است كه در دوازده فرسخى ديار بكر و در طرف شمال آن مىباشد . مدوس : ظاهرا اسم شعبه‌اى از رود كر فارس باشد . موروندا : بطلميوس شهر مرند آذربايجان را موروندا نوشته است . موكسوئن : اسم قصبهء موش است تابع ولايت بتليس و اسم قديم آن در زبان ارامنه « تاوون » بوده . ناسادرس : از نهرهايى بوده كه سلاطين بابلى در دشت بابل حفر كرده براى وصل كردن دجله به فرات يا براى سيراب كردن مزارع . امروز معروف به « سرسار » يا « ثرثار » است . نارمالخا : يا « فلوويوس‌وگوم » اين اسم در لغت عبرى يا كلدانى به معنى نهر الملك است و به اين اسم نهرى در حوالى سلوسى بوده كه دجله و فرات را به هم وصل مىنموده . نيسه فوريوم : يا « نيكه فوريوم » شهر رقهء حلب است در ساحل شرقى فرات . اول آن را اسكندر كبير ساخت و اسكندريه ناميد بعد سلوكوس كالينوكوس پادشاه سلوكيدى به تجديد عمارت آن پرداخت و آن را به « كالينىكوم » موسوم نمود . در مائهء پنجم مسيحى لئون قيصر بيزانس آن را فتح كرد و لئون دپليس خواند . در سنهء پانصد و هشتاد ميلادى موريس ، قيصر بيزانس معاصر خسرو پرويز بعد از وصلت با خسرو به كمك او لشكر كشيده در حوالى اين شهر بهران چوبينه را كه به خسرو ياغى شده بود بعد از جنگ سختى شكست داد . نيزاكامپى : يعنى صحراى نيزا كه چمن سلطانيه باشد . ايلخى سلاطين قديم ايران آنجا مىچريده و حالا هم مرتع اسبهاى توپخانهء دولت است . نيزىبى : يا « آنتوخيا » اسم نصيبين معروف است در ديار ربيعه