تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تطبيق لغات جغرافيايى قديم و جديد ايران ( فارسى ) — صفحة 100

مساهمون:

ص١٠٠
در همين خطه بوده است . سنگارا : مصحف سنجار است و اين شهر از جهت تولد سلطان سنجر در آن موسوم به اين اسم شده است . سوزيا : اسم شهر زوزن است ما بين نيشابور و هرات . بعضى زوزن را ولايت دانسته اما گفته‌اند شهر اين ولايت هم موسوم به زوزن مىباشد . چون علماى بزرگ از زوزن بيرون آمده آن را « بصرهء صغير » ناميده‌اند . سوزيان : اسم خوزستان بوده و پايتخت آن را « سوز وسوس » مى - گفته‌اند كه همان شوش باشد و بعد از آن‌كه شوش خراب شده در نزديكى آن شوشتر را بنا كرده‌اند . سوكاندا : اسم قديم جزيرهء آبسكون بوده . سيازوروس : اسم قديم شهر زور كردستان است . سيتاسن : حالا معروف به « كاركوف » است و اسم صحيح آن « عقرقوف » است . بعضى « عقرقوم » هم ضبط كرده در هر صورت تلى در نزديك شهر بغداد موسوم به اين اسم است . گويند كيكاوس - كه به زعم بعضى نمرود است - آنجا را بساخته كه در انداختن حضرت ابراهيم ( ع ) در آتش ، خود به آن بلندى رود . سيدرى : يكى از رودخانه‌هاى استراباد است كه بعد موسوم به « استر » شده از حوالى شهر استراباد حاليه گذشته به دريا مىريزد . سيدنوس : اسم رودخانه‌اى است در آناطولى كه امروز معروف به « ترسو » و « قراسو » مىباشد . اسكندر كبير در آب اين رودخانه رفته سينه پهلو كرده نزديك بود بميرد . سيروپلى : شهرى بوده در گيلان معروف به « كوراب » از ابنيهء كيخسرو . سيروس : اسم دو رودخانه است : يكى رود كر در ارمنستان ،