ميبود تا دولتيان شكست يافته بازپس نشستند ، و مجاهدان فرصت نداده ايشان را دنبال كردند و از چند سو بششكلان و چهار منار پيش رفتند . نيز از سوى امير خيز از كوچه لكلر به پيشرفت پرداختند و در هر سويى پيشرفت بسيار كرده بسنگرهايى از دولتيان دست يافتند . ولى پاره مجاهدان در خانههاى امامجمعه و برادر او و ديگر خانهها سرگرم تاراج شده بسواران فرصت دادند كه بازگشته گرد آنان را گيرند . بدينسان فيروزى ناانجام مانده كسانى از مجاهدان تباه گرديدند . چنان كه گفتيم ستار خان و باقر خان ميخواستند پيش از آنكه سپاه ماكو و لشكرهاى تهران برسد دوچى را از ميان بردارند و درون شهر را از دشمن بپيرايند و اين بود دستور اين پيشرفت را داده بودند .
ولى چون اين زمان هرگونه كسى ، ميانه مجاهدان مىبود بسيارى از ايشان دست بتاراج گشاده كار را ناانجام گزاردند . بگفته حاجى ويجويهاى امروز يازده كس از مجاهدان كشته و سه تن گرفتار شدند ، و از سواران هشتاد تن كمابيش نابود گرديد ، نيز مجاهدان پانصد باب دكان را از بازار كه بدست دولتيان و كمينگاه سواران مىبود آتش زدند و خانههايى را در دوچى تاراج كردند .
شب پنجشنبه دوازدهم شهريور ( 7 شعبان ) از سنگرها آواز شنيده ميشد و جنگ پ 232 ضرغام با يكدسته از پيرامونيان خود ( اين پيكره پيش از جنگ برداشته شده بوده )
تاريخ مشروطه ايران ( فارسى ) — صفحة 743
مساهمون: احمد كسروى تبريزى
ص٧٤٣