بنام خداوند جان و خرد * كزين برتر انديشه بر نگذرد
پيشگفتار
تاريخ مسعودى معروف بتاريخ بيهقى يكى از آثار بسيار گرانبهاى نثر فارسى و تاريخ و نمودار كمال دانش و بينش و هنر نويسندگى تاريخنگار نامدار ايران ابو الفضل محمد بن حسين بيهقى دبير است كه بهمت والاى استاد دانشمند جناب دكتر على اكبر فياض كه عمر گرامى را در تصحيح آن به پايان برده و از اين راه خدمتى بزرگ بتاريخ و ادب ايران فرمودهاند در سال 1324 در تهران و در سال 1350 از سوى دانشگاه مشهد انتشار يافت و شايسته مىنمود كه بر اين متن ارزنده علاوه بر حواشى استادانهء شادروان دكتر فياض براى آسانتر شدن كار دانشجويان و ادب دوستان توضيحاتى از لحاظ لغوى و دستورى و معنى عبارتها و اشعار دشوار تازى و پارسى افزوده شود .
نگارنده از سال 1325 هجرى خورشيدى كه در دانشكدهء ادبيات دانشگاه تهران در درسگاه استاد فقيد دانشمند دكتر محمد معين با اين كتاب آشنا شد ، همواره آرزو داشت كه اين نامهء ارجمند را بر استادى بزرگ بخواند . توفيق يزدانى ياريگر آمد و بمحضر درس حضرت استاد محمد على ناصح رئيس دانشمند انجمن ادبى ايران راه يافت . استاد فرزانه به خواهش شاگردان وفادار خود تدريس تاريخ بيهقى را آغاز فرمودند و با احاطهء كمنظير بر ادب پارسى و تازى در توضيح مطالب همت گماشتند و با حسن استنباط و ذوق سليم گره بسيارى از دشواريها را گشودند و مشتاقان را به سرچشمهء شيرينگوار سخن رسا و شيواى بيهقى رهبرى فرمودند . دريغا كه چراغ زندگانى آن استاد گرانمايه با وزش تندباد اجل در هفدهم شهريور ماه 1365 خاموش شد و جهانى از فضل و فضيلت از دست ما رفت و در امامزاده عبد اللّه شهر رى به خاك سپرده شد :