شده است .
عدّهاى ديگر امام عليه السلام را در جنگ جمل ذى حقّ مىدانستند ولى از لحاظ اين كه وى تمام ثروت اهل بصره را به غنيمت نگرفت و زنانشان را اسير نكرد ، او را تخطئه كردند و دشنامش مىدادند .
دسته سوّم ، هر دو گروه را تكفير كردند و قائل به مخلّد بودن آنان در جهنم شدند . « 1 »
كوفه ، مَقَرّ حكومت
امير مؤمنان عليه السلام پس از فراغت از جنگ جمل و تنظيم امور حكومتى بصره ، نامه هايى براى مردم مدينه و كوفه نوشت و گزارش مختصرى از جنگ جمل را در نامههاى خود منعكس كرد . و در نامهاى كه براى اهل كوفه نوشت ، افزود : به همين زوديها به كوفه خواهم آمد . « 2 »
به دنبال اين تصميم ، قريب يك يا دو ماه پس از جنگ ، بصره را به عزم كوفه ترك كرد .
عدّهاى از بزرگان بصره نيز در ركاب آن حضرت بودند . مردم كوفه از جمله قاريان قرآن براى استقبال امام عليه السلام بيرون شهر آمده بودند و براى آن حضرت دعا مىكردند .
امير مؤمنان عليه السلام در دوازدهم ماه رجب سال 36 هجرى در محلّهاى به نام « رَحْبَه » « 3 » فرود آمده از آنجا به مسجد اعظم رفت و دو ركعت نماز بجاى آورد . « 4 »
در اينجا لازم است پيش از تبيين وقايع كوفه ، موجبات و عوامل انتخاب كوفه را به عنوان مركز حكومت اسلامى بررسى كنيم .
مورّخان براى اين انتخاب عوامل مختلفى بيان كردهاند از قبيل اينكه اين تصميم به اصرار مالك اشتر و ساير بزرگان كوفه گرفته شد ، يا چون عدّهاى پس از جنگ جمل به سوى كوفه گريختند ، امام عليه السلام مجبور شد براى جلوگيرى از فتنهء آنان به سمت كوفه حركت
هامش
( 1 ) - مراجعه شود به الملل و النّحل شهرستانى ، ج 1 ، ص 121
( 2 ) - شيخ مفيد نامههاى امام عليه السلام را در الجمل صفحات 211 - 215 آورده است
( 3 ) - رحبه يكى از محلات كوفه بوده است ( معجم البلدان ، ج 3 ، ص 33 )
( 4 ) - وقعه صفين ، ص 3