خداوند را پيش گرفتند . و خداوند ناظر اعمال آنان بود و سرانجام كارشان نيز به دست او است . « وَ سَيَعْلَمُ الَّذينَ ظَلَمُوا اىَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ » « 1 » ( يعنى : و زود باشد كه ظالمان بدانند كجا بازگشت مىكنند . )
و چون برادران شما بينديشيدند و تأمّل كردند ، دانستند كه خطايى بس بزرگ مرتكب شدهاند كه از يارى امام پاك و پاكيزه باز ماندهاند و او را در ميان دشمن تنها گذاشته و به يارىاش نشتافتهاند ؛ خطايى كه رهايى از آن جز با كشتن قاتلان وى يا كشته شدن خودشان و جانبازىشان قابل جبران نيست . برادران شما كوشيدهاند ، شما نيز بكوشيد و آمادهء انتقام شويد . براى برادرانمان وقتى معيّن كردهايم كه بيايند و محلّى كه به ما بپيوندند . وقت : اول ماه ربيع الاول سال شصت و پنجم . محل ديدار : نخيله .
چنان ديديم كه شما را نيز كه پيوسته ياران و برادران و همدلان ما بودهايد ، به اين كار - كه چنان كه پيدا است ، خدا براى برادرانتان قرار داده و مىخواهند به وسيلهء آن توبه كنند - دعوت نماييم . شما شايستهء فضيلت و ثواب آن خواهيد بود و از گناهان به پيشگاه خدا توبه بريد ، حتى اگر در اين كار قطع گردنها باشد و كشتهشدن فرزندان و از دست دادن اموال و هلاكت عشيره و اقوام .
بدانيد كسانى كه در مرجعذرا كشته شدند [ حجر و ياران او ] ، از اين كه زنده نيستند ، زيان نكردهاند ، شهيدانند كه نزد پروردگارشان روزى مىبرند و با صبر و جانبازى به پيشگاه خداوند رفتهاند و ثواب صابران
هامش
( 1 ) - شعراء ( 26 ) ، آيهء 227 .