جرّار او ، تاب مقاومت نياوردند و به مسجد الحرام پناه بردند . « 1 »
حصين تا نزديكى شهر مكّه آمد و شهر را به محاصرهء خود در آورد .
ابنزبير به كعبه پناهنده شد و بدين عنوان ، شهرت يافت . لشكر شام از كوهها و بلندىها به وسيلهء منجنيق و عرابهها ، مكّه را زير آتش گرفتند .
سنگ منجنيقها و عرابهها به خانهء كعبه مىخورد و همراه آن آتش ، كه به وسيله پارچههاى كتان آغشته به نفت پرتاب شده بود ، مشتعلمىگشت .
كعبه آتش گرفت و سوخت و بناهاى آن ويران گرديد . امّا ناگهان صاعقهاى بلاى جان لشكريان يزيد شد و يازده نفر از منجنيق داران را سوزاند . اين واقعه به روز شنبه سوم ربيع الاول سال 64 اتفاق افتاد . يازده روز پس از اين جنايت ، يزيدبنمعاويه از دنيا رفت . « 2 »
فراريان جنگ حرّه و گروهى از خوارج و ازارقه و شخصيّت نيرومندى همچون مختار ثقفى به يارى ابنزبير و مردم مكّه شتافتند . ابنزبير و تعدادى از يارانش از جمله مختار ، از كسانى بودند كه مسجد الحرام را پايگاه دفاع و پناهگاه خود قرار داده و از آنجا با دشمن درگير مىشدند .
وه كه چه جنايتى ! مگر اين قوم ماجراى اصحاب فيل را در قرآن نخوانده بودند ؟ مگر جنگ با كعبه كار آسانى بود ؟ تبهكاران اموى اساس كار خود را بر محو اسلام نهاده بودند . ابوسفيان و ديگر امويان در عصر پيامبر ( ص ) ، قريب بيست سال با آن حضرت جنگيدند . فرزند او ، معاويه ، با على عليه السلام از در ستيز در آمد و سپس فرزندش ، يزيد ، اين چنين در مقابل
هامش
( 1 ) - كامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 124 .
( 2 ) - مروج الذهب ، ج 3 ، ص 71 - 72 ؛ كامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 124 ؛ تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 498 ؛ تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 266 .