عهده داشت ومختار با مشورت او و اجازهء امام سجّاد عليه السلام قيامش را اعلام كرد . مختار در كوفه رسماً خود را نمايندهء اهل بيت عليه السلام به فرماندهى محمد حنفيّه معرّفى نمود و هنگامى كه جمعى از سران شيعهء كوفه براى تحقيق در كار مختار به نزد محمد حنفيّه آمدند و سؤال كردند كه آيا او از طرف شما نمايندگى دارد ، محمد حنفيّه آنان را به نزد امام سجّاد عليه السلام برد و گفت :
برخيزيد تا به نزد امام من و امام شما ، امام سجّاد عليه السلام برويم و هنگامى كه قضيهء قيام و خونخواهى امامحسين عليه السلام و شهداى كربلا مطرح شد ، امام عليه السلام خطاب به محمد حنفيّه فرمودند :
يا عَمَّ ، لَوْ انَّ عَبْداً زَنْجِيًّا تَعَصَّبَ لَنا اهْلُ الْبَيْتِ ، لَوَجَبَ عَلَى النَّاسِ مُوازَرَتُهُ يا عَمَّ ، فَافْعَلْ ما شِئْتَ فَانّى وَلَّيْتُكَ هذَا الْامْرَ .
عمو ، اگر بردهء زنگى براى ما اهلبيت تعصّب به خرج دهد ( و قيام كند ) ، بر مردم واجب است كه او را يارى دهند . اى عمو ، هر چه در اين كار ، صلاح ديدى انجام ده . من تو را مسؤول اين كار قرار دادم .
سپس آنان از محضر امام برخاستند و خوشحال به خود مىگفتند :
« امام سجّاد عليه السلام و محمد حنفيّه در قيام به ما اذن دادند . » « 1 »
بر اين اساس ، علّامه مامقانى ( ره ) با صراحت مىفرمايد : « محققاً حكومت و قيام مختار با اجازه امام سجّاد بوده است . » « 2 »
علّامه ابننما بر اذن امام سجّاد تصريح دارد ، آية اللَّه خوئى نيز مىفرمايد : « از ظاهر روايات بر مىآيد كه قيام مختار به اذن امام سجّاد عليه السلام
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ، ج 45 ، ص 364 - 365 .
( 2 ) - تنقيح المقال ، ج 3 ، ص 206 .