علّامه ابننما ، علّامه مامقانى ، علّامه امينى ، و آيةاللَّه خوئى ( ره ) او را ستودهاند و در وثاقت و صحّت عمل و درستى اعتقاد او ترديد ننمودهاند .
جالب اينكه در ميان فقها ، علما ، محدثان و رجاليان بزرگ شيعه ، تاكنون احدى از آنان در ذم و نكوهش مختار سخن نگفته و بعضى روايات و نقلهاى تاريخى را كه در اين باب بوده ، يا حمل بر تقيّه كردهاند و يا آنرا ساختهء دشمنان اهل بيت عليهم السلام دانسته و در سند يا متن آن خدشه نمودهاند .
آيةاللَّه خويى دربارهء مختار مىنويسد : « اخبار و رواياتى كه دربارهء مختار رسيده دو قسم است :
1 - اخبارى كه در مدح و ستايش او است ؛
2 - اخبارى كه در مذمّت و قدح او است . امّا اخبار مدح ، قوى و برتر است . »
سپس بيان مىدارد : « در حسن حال مختار ، همين بس كه او با كشتن قاتلان امامحسين عليه السلام ، دل اهل بيت عليهم السلام را شاد كرد و اين خود خدمتى بزرگ به ساحت مقدّس خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله است كه استحقاق پاداش از جانب آن بزرگواران را دارد . »
به اعتقاد ايشان ، « قيام مختار به خونخواهى امامحسين عليه السلام و كشتن قاتلان حضرتش ، بدون ترديد مورد خشنودى خداوند و پيامبرش و ائمهء اطهار عليهم السلام مىباشد . » آنگاه پس از نقل روايتى ، مىفرمايند : « از ظاهر بعضى از روايات ، به دست مىآيد كه قيام مختار با اذن و اجازهء خاصّ امام سجّاد عليه السلام بوده است . »
ايشان در ردّ انتساب مختار به فرقهء گمراه كيسانيّه مىفرمايد : « اين اتّهام توسّط اهل سنّت به مختار زده شده و ( هذَا الْقَوْلِ جِدّاً ) و سخنى كاملًا
پيامدهاى عاشورا ( فارسي ) — صفحة 130
مساهمون: پژوهشكده تحقيقات اسلامى سپاه
ص١٣٠