من گمان ميكنم اين ضجهها از گروه مذحج و طرفداران من كه مسلمانند باشد . اگر تعداد ده نفر بر من وارد شوند مرا نجات خواهند داد .
وقتى شريح سخن هانى را شنيد متوجه قبيلهء مذحج شد و به آنان گفت :
هنگامى كه امير كلام و مقالهء شما را شنيد به من دستور داد نزد هانى بروم . من پيش هانى رفتم و او را ديدم ، امير مرا مأمور كرده ، با شما ملاقات كنم و شما را آگاه نمايم كه هانى زنده است و اينكه بشما خبر رسيده : هانى كشته شده صحيح نيست .
عمرو بن حجاج و يارانش به شريح گفتند : اكنون كه هانى كشته نشده ما خدا را سپاسگزاريم . سپس بازگشتند .
عبيد اللَّه بن زياد پس از اين جريان با اشراف مردم و پاسبانان و نزديكان خود خارج شد و پس از اينكه بر فراز منبر رفت گفت :
ايها الناس ! بطاعت خدا و پيشوايان خود چنگ بزنيد ! پراكنده نشويد كه :
هلاك ، ذليل ، مقتول ، جفا كش و محروم خواهيد شد ! برادر انسان كسى است كه راست بگويد . حتما كسى كه اخطار نمايد معذور خواهد بود . و السّلام موقعى كه ابن زياد تصميم گرفت از منبر فرود آيد ناگاه ديدهبانان از آن در مسجد كه به باب خرما فروشان معروف بود با فرياد و خروش وارد شدند و گفتند : مسلم بن عقيل آمد ! ! ابن زياد با سرعت داخل قصر شد و درهاى آن را بست .
عبيد اللَّه بن حازم گفت : من فرستادهء مسلم بن عقيل بودم ، آمدم بسوى قصر كه بنگرم هانى چه عملى انجام داده است .
هنگامى كه هانى مضروب و محبوس شد من بر اسب خود سوار شدم و نخستين كسى بودم كه بر مسلم بن عقيل وارد گرديدم و جريان هانى را برايش شرح دادم .
ناگاه زنانى از قبيلهء مراد در حالى كه اجتماع كرده بودند فرياد ميزدند : يا عبرتاه ! يا ثكلاه ! ( جملهاى است كه در موقع استمداد گفته مىشود ) من نيز پيش مسلم رفتم و اين موضوع را برايش گفتم . مسلم به من دستور داد در ميان يارانش كه خانههاى
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 385
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٨٥