طعم زنجبيل ، شيرينتر از عسل ، نرمتر از كره ، صافتر از اشك ، خوشبوتر از عنبر است . از چشمهء تسنيم خارج مىشود و به نهرهاى بهشت عبور مىكند و بر درّ و ياقوت جارى ميگردد . تعداد پيالههائى كه در ميان حوض كوثر است از شمارهء ستارگان بيشتر مىباشد . بوى حوض كوثر از هزار سال راه بمشام ميرسد پيالههاى آن از طلا و نقره و گوهرهاى الوان است . كليهء بوهاى خوش را بمشام آشامندهء خود مىرساند . آشامندهء آب كوثر ميگويد : كاش من همين جا ميبودم و عوض و بدلى انتخاب نمىكردم و از اينجا بجاى ديگرى محول نميشدم .
اى مسمع ! آيا نه چنين است كه از آن حوض سيراب خواهى شد ! هيچ چشمى براى ما گريان نمىشود مگر اينكه بوسيلهء نظر كردن بكوثر شاد خواهد شد . هر كسى كه محب ما باشد از آب كوثر مىآشامد .
حضرت على بن ابى طالب عليه السّلام در حالى نزد حوض كوثر ايستاده كه عصائى از چوب عوسج بدست دارد و دشمنان ما را با آن دور مىكند . آنگاه مردى از دشمنان ميگويد : من در دنيا به يگانگى خدا و نبوت پيغمبر اكرم شهادت دادهام حضرت امير ميفرمايد : نزد فلانى كه امام تو بوده برو و از او بخواه تا براى تو شفاعت كند . وى ميگويد : آن امامى كه تو ميگوئى از من بيزارى ميجويد .
حضرت امير ميفرمايد : برگرد و از آن شخصى كه او را دوست و بر همهء خلق مقدم ميداشتى و او را بهترين خلق ميدانستى تقاضا كن تا شفيع تو شود . زيرا كسى كه نزد تو بهترين خلق بود سزاوارتر است كه شفاعتش رد نشود . وى خواهد گفت : من از سوز عطش خواهم مرد . حضرت امير ميفرمايد : خدا تشنگى و عطش تو را زياد فرمايد ! ! مسمع گفت : فدايت شوم چگونه آن شخص ميتواند نزديك حوض كوثر بيايد در صورتى كه غير از او كسى نميتواند نزد آن حوض بيايد ! ؟ فرمود : براى اينكه او از كارهاى زشت بر كنار بوده و هر گاه كسى بما ناسزا ميگفته جلوگيرى ميكرده و از امور خطرناكى كه ديگران انجام ميدادند اجتناب مينموده . اين اعمال را
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 311
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١١