كه اشكهايش به سينهء مباركش فرو ريخت و فرمود : از آن مصائبى كه عترتم بعد از من خواهند ديد به خدا شكايت ميكنم .
ابن طاوس ميگويد : از آل رسول صلّى اللَّه عليه و آله روايت شده كه فرمودند : كسى كه براى ما خاندان گريان شود و تعداد صد نفر را گريان كند بهشت از براى او است كسى كه براى ما گريه كند و تعداد پنجاه نفر را بگرياند جزاى او بهشت مىباشد اگر كسى براى ما گريه كند و تعداد سى نفر را بگرياند جزاى وى بهشت خواهد بود . كسى كه خودش براى ما گريان شود و تعداد بيست نفر را گريان نمايد بهشت جزاى او است . هر كسى براى ما گريه كند و تعداد ده نفر را گريان كند جزاى او بهشت خواهد بود . اگر كسى براى ما گريان شود و يك نفر را گريان نمايد بهشت جزاى او مىباشد و كسى كه خود را شبيه به گريهكننده كند جاى او در بهشت خواهد بود .
29 - در كتاب ثواب الاعمال از ابو هارون اعمى همان روايتى را نقل مىكند كه در شماره - 26 - همين بخش گذشت .
30 - نيز در همان كتاب قسمتى از ذيل روايت - 26 - همين بخش را از امام جعفر صادق عليه السّلام نقل مىكند كه گذشت .
31 - در كتاب محاسن عين آن روايتى را كه در ذيل شماره - 21 - همين بخش گذشت نقل مينمايد .
32 - در كتاب كامل الزيارات از مسمع ( بكسر ميم اول و سكون سين و فتح ميم دوم ) كردين نقل مىكند كه گفت : امام جعفر صادق عليه السّلام به من فرمود :
تو اهل عراق هستى ، آيا به زيارت قبر امام حسين عليه السّلام ميروى ؟ گفتم : نه زيرا من مردى مشهور و اهل بصره ميباشم ، نزد ما گروهى هستند كه طرفدار خليفه ميباشند . دشمنان ما كه ناصبىها و اهل قبائل و غير هم هستند زيادند . من در امان نيستم از اينكه شكايت مرا به خليفه بكنند و ضررهائى به من برسد .
امام صادق فرمود : آيا مصيبت امام حسين را بخاطر نمىآورى ؟ گفتم :
چرا . فرمود : از مصيبت آن حضرت ناراحت ميشوى ؟ گفتم : آرى ، به خدا قسم بقدرى
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 309
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٩