تعليقات
ص 3 س 20
مير محمد باقر بن شمس الدين محمد استرآبادى الاصل ، اصفهانى ، ميرداماد الشهرة ، و گاهى به داماد و سيّد داماد نيز ملقب ، دخترزادهء محقق كركى علىّ بن عبد العالى سابق الذكر و پدرش به دامادى محقّق مذكور مفتخر بود و به همين جهت به داماد شهرت داشت و بعد از وفات او ارثا لقب مشهورى افراد خانوادهء او كه من جمله همين ميرداماد است گرديد .
اسكندر بيگ منشى كه معاصر بوده در تاريخ عالمآراى عباسى [ ج 2 ص 147 ] در وصف اين عالم ربّانى گويد كه در علوم معقول و منقول سرآمد روزگار خود و جامع كمالات صورى و معنوى ، « كاشف دقايق انفسى و آفافى بود ، در اكثر علوم حكميات و فنون غريبهء رياضى و فقه و تفسير و حديث درجهء عليا يافته رتبهء عالى و اجتهاد دارد و فقهاى عصر فتاوى شرعيّه را به تصحيح آن جناب معتبر مىشمارند » و اشراقات فضائل و كمالاتش بر ساحت آمال طلبهء علوم درخشان است .
ميرداماد در بعضى از مصنّفاتش خود را در مقام معلمى با فارابى هم طراز و در رياست حكماى اسلاميه با شيخ الرئيس انباز مىداد . علاوه بر مراتب علميّه ، در زهد و تقوى و عبادات و قيام او وظائف مقرّره دينيّه نيز نوادرى منقول است . گويند كه در تمامى