تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ايران در زمان شاه صفى و شاه عباس دوم ( فارسي ) — صفحة 369

مساهمون:

ص٣٦٩
دولت پايدار اين خاندان رفيع الشأن تا انقراض زمان و انقطاع دوران بر مفارق جهان و جهانيان تابان باشد به مقتضاى صدق مؤدّاى
« وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ »
« 1 » بعد از وقوع هايلهء جانگزاى نوّاب خاقان رضوان « 2 » مكان كه كلك بريده زبان به بيان آن در حديقهء سادسه « 3 » گريبان جان چاك زد و به سنوح اين داهيهء عظمى در دارالمؤمنين كاشان شور قيامت آشكارا شد تا عقد اتّصال ماه و سال و رشتهء ارتباط ليالى و ايّام از هم نگسلد ، اورنگ جهان‌پناهى و [ 2 ] تخت صاحب كلاهى به جلوس همايون اين آفتاب اوج شاهى به ذروهء فرقدان رسد و به آيينى كه خسرو سيّارگان بر تخت فيروزه‌گون « 4 » سپهر بوقلمون جلوس مىنمايد ، بعد از آنكه چهار روز در كسوت شب تار از آن هايلهء جانگزا گذشته بود در شب جمعه شانزدهم شهر صفر مطابق يونت‌ئيل « 5 » تركى و موافق « 6 » سنهء اثنى و خمسين و الف هجرى اين آفتاب اوج صاحبقرانى به ساعتى كه رصد بند فلك دقيقه‌شناسى مولانا محمد شفيع منجم خراسانى اختيار نموده بود بر تخت فيروز بخت جهانبانى و « 7 » اورنگ بلندپايهء سلطنت و كشورستانى جلوس فرمود « 8 » و در آن ليلة القدر خوشدلى و شادمانى امراى عالىشأن و وزراى رفيع‌مكان و ساير اركان دولت و اعيان حضرت كه در آستان گردون منزلت جمعيّت داشتند آن طرازندهء « 9 » تخت « 10 » و ديهيم را در حينى كه سنين عمر « 11 » مباركش به « 12 » نهمين مرحله از مراحل زندگانى رسيده بود بر اورنگ جهانبانى و سرير صاحبقرانى متمكّن گردانيدند « 13 » ، چراغ چشم جهانيان به كام جان روشن شد و جهان
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 247 . الف ، ب :« كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ . . .الْإِكْرامِ »، الرحمن ( 55 ) آيات 26 ، 27 . ( 2 ) . ب : خلد . ( 3 ) . الف ، ب : پنجم . ( 4 ) . ب : فيروزگون . ( 5 ) . قصص الخاقانى ، ج 1 ، ص 268 : « در اوايل ايت‌ئيل » . ( 6 ) . م : معاضد . ( 7 ) . الف ، ب : « و » ندارد . ( 8 ) . تاريخ صفويان ، ص 94 : « در شب جمعه 19 شهر صفر 1052 » . ( 9 ) . ب : طرار زنده . ( 10 ) . ب : بخت . ( 11 ) . ب : « عمر » ندارد . ( 12 ) . الف ، ب : « به » ندارد . ( 13 ) . قصص الخاقانى ، ج 1 ، ص 268 و 270 : « در هنگامى كه از سن شريفش به قول درست نه سال و هشت ماه و بيست و هشت روز گذشته بود بر صدر مسند فرمانروايى قرار گرفت » و هم در آن روز يكى از نازك خيالان تاريخ جلوس ميمنت مأنوس را « ظلّ معبود » يافته بود ؛ و همچنين به جهت نقش نگين مبارك مقرر شد كه اين مصرع را نقش نمودند « بود كلب على عباس ثانى » .