وليد برخيز ! وليد برخاست و على ( ع ) در برابرش ايستاد و او را به هلاكت رساند . سپس عتبه به ميدان آمد و حمزه در مقابل او به ميدان رفت . آنها دو ضربت رد و بدل كردند و در پايان حمزه او را كشت . آنگاه شيبه به ميدان آمد و عبيدة بن حارث در برابر او قرار گرفت . شيبه با نوك شمشير به ساق پاى عبيده زد و ماهيچهء ساق پايش را قطع كرد . حمزه و على بر شيبه يورش بردند و او را از پاى در آوردند . آنگاه عبيده را به صف سپاه اسلام برگرداندند . « 1 »
در بارهء هماوردى على ( ع ) با وليد فرزند عتبه در ميان تاريخنگاران اختلاف نيست ، ولى در هماوردى حمزه و عبيده از يك سو و عتبه و شيبه از سوى ديگر اختلاف است و بيشتر آنان عبيده را به دليل سن زيادش هماورد عتبه معرفى كردهاند كه از اين گروه طبرى « 2 » ، ابن اثير « 3 » و ابن شهر آشوب « 4 » را مىتوان نام برد . از سوى ديگر ، واقدى به هماوردى حمزه با عتبه تصريح دارد و عبيده را هماورد شيبه مىداند « 5 » كه شرحش گذشت .
رشادتهاى ديگر حمزه در بدر
زندگى سراسر حماسهء حمزه ، گوياى دلاورى و شجاعت كمنظير او در ميدانهاى رزم است . او در صحنهء نبرد ناظر بر همهء نقاط درگيرى بود و در صورت نياز ، به يارى ياران و همرزمان خود مىشتافت .
على ( ع ) فرموده است كه : در روز بدر خورشيد بالا آمده و صفهاى ما و دشمن در يكديگر آميخته بود . من در تعقيب يكى از مشركان بودم كه ناگاه يكى ديگر از مشركان را ديدم كه در بالاى تپّه شنى با سعد بن خيثمه درگير است . آن مشرك كه سوار بر اسب و
هامش
( 1 ) . مغازى ، ج 1 ، ص 68 .
( 2 ) . تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 445 .
( 3 ) . كامل ، ج 2 ، ص 125 .
( 4 ) . مناقب ، ابن شهرآشوب ، ج 3 ، ص 143 .
( 5 ) . مغازى ، ج 1 ، ص 69 .