تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسوه هاى فرماندهى ( فرماندهان صدر اسلام ) ( فارسي ) — صفحة 138

مساهمون:

ص١٣٨

از پيشگامان در اسلام

مقداد از افرادى است كه در همان اوائل بعثت پيامبر اكرم ( ص ) ، به دين اسلام گرويد و در زمرهء هفت نفرى بود كه براى نخستين بار در مكه اظهار اسلام كردند . « 1 » از اين رو ، مقداد آزار و اذيت قريش را كه به پيروان و ياران خاص پيامبر اسلام اختصاص داشت ، با كمال شجاعت و مردانگى تحمل كرد و در تمام سختگيرىها و شكنجه‌هايى كه براى پيامبر و پيروانش پيش آمد ، شريك بود .

هجرت به حبشه

در سال ششم بعثت بنا به فرمان پيامبر اكرم ( ص ) گروهى از مسلمانان كه از شدت سختگيرى دشمنان به ستوه آمده بودند ، به حبشه پناهنده شدند . مقداد با دومين گروه مسلمانان مهاجر به حبشه رفت و پس از مدتى به مكه بازگشت « 2 » و در مكّه همراه رسول خدا ( ص ) بود تا ماجراى هجرت به مدينه پيش آمد . پس از آن مقداد منتظر فرصتى ماند تا به مدينه برود . او در طول مدتى كه در مكه بود همواره مىكوشيد كه از اسلام و مسلمانان حمايت كند و در اين راه لحظه‌اى بىوفايى نشان نداد .

هجرت به مدينه

در سال اول هجرت ، در سريه‌اى بين ابوجهل و حمزه صلح واقع شد . حمزه با همراهان خود به مدينه برگشت و ابو جهل با همراهان خود به مكه رفت و در آنجا مردم را بر ضدّ پيامبر ( ص ) تحريك كرد . در نتيجهء تبليغات و كوشش ابوجهل ، دويست تن جنگجو آماده شدند . ابوجهل پسرش عكرمه را فرمانده آنان قرار داد و به آنان سفارش اكيد كرد كه تا آنجا كه ممكن است در سركوبى اسلام از بذل جان و مال دريغ نورزند . عكرمه با دويست نفر غرق در سلاح به سوى مدينه رهسپار شدند . رسول خدا ( ص ) شصت نفر « 3 » از مسلمانان را به فرماندهى عبيدة بن حارث به سوى آنان گسيل داشت كه
هامش
( 1 ) . اسدالغابه ، ج 4 ، ص 410 ؛ مسند احمد بن حنبل ، ج 1 ، ص 404 . ( 2 ) . اسدالغابه ، ج 4 ، ص 409 ؛ طبقات ، ج 3 ، ص 161 . ( 3 ) . برخى هشتاد نفر ذكر كرده‌اند كه يك نفر از انصار هم با آنان نبود ( تاريخ پيامبر اسلام ، ص 228 ) .