« و آنگاه كه براى ابراهيم جاى خانه [ كعبه ] را تهيه ديديم كه چيزى را با من شريك مساز و خانهء مرا براى طواف كنندگان و به نماز ايستادگان و ركوع كنندگان سجدهگر پاكيزه كن . » « 1 »
وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ
« و در ميان آدميان بانگ حج در ده تا پياده و بر هر شتر لاغرى كه از هر راه دورى آمده باشد ، سوى تو آيند . » « 2 »
وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْماعِيلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
« و آن هنگام كه ابراهيم پايههاى آن خانه [ كعبه ] را با اسماعيل بالا مىبرد ، گفتند : پروردگار ما ! از ما بپذير ، زيرا شنواى دانا تويى . » « 3 »
در آيهء 28 سورهء حج و آيات 35 تا 37 سورهء ابراهيم نيز از پيوند كعبه با ابراهيم عليه السلام سخن به ميان آمده است . ابراهيم عليه السلام پس از بناى كعبه از خداوند خواست تا اين مكان را حرم امن خود قرار دهد . خداوند هم دعاى وى را اجابت فرمود . همين امنيت و حرمت بود كه طى قرنها ، مكه را از تجاوز قبايل بدوى حفظ كرد و آن را شهرى امن و به تعبير قرآن « البلد الامين » و « البلد الحرام » قرار داد .
نام خانه خدا در قرآن هفده مرتبه آمده است : دو بار با عنوان « كعبه » ، هفت بار با عنوان « البيت » ، يك بار « بيت » ، دو بار « البيت الحرام » ، دو بار « البيت العتيق » ، يك بار « بيتك المحرم » ، و دو بار « بيتى » . و « مسجد الحرام » نيز پانزده مورد آمده است . « 4 »
هامش
( 1 ) . حج : 26
( 2 ) . حج : 27
( 3 ) . بقره : 127
( 4 ) . الحج و العمرة فى الكتاب و السنه ، ص 75