در دار عقيل دفن شدهاند ، آمده است ؛ از جملهء آنان ، ابوسفيان بن حارث بن عبدالمطلب بود كه در سال 20 هجرى پس از بازگشت از سفر حج در مدينه درگذشت و در دارعقيل مدفون شد . برخى هم اساساً در اين كه عقيل در مدينه درگذشته باشد ، اظهار ترديد كرده و نوشتهاند كه او در شام درگذشته است . « 1 »
نيز گفته شده كه قبر كسانى چون عبدالرحمان بن عوف و سعد بن ابىوقاص هم در نزديكى محلى است كه گفته مىشود عقيل و عبداللَّه بن جعفر در آنجا مدفون هستند .
گذشت كه ابن عوف در نزديكى قبر عثمان بن مظعون و در واقع ، در نزديكى جايى كه در حال حاضر قبر ابراهيم فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله است ، مدفون مىباشد .
عبداللَّه بن جعفر
جعفربن ابىطالب يكى از نخستين مسلمانان در شهر مكه بود كه در جريان هجرتِ مسلمانان به حبشه ، از طرف پيامبر صلى الله عليه و آله به سرپرستى مهاجران برگزيده شد . وى در سال هفتم هجرت به مدينه بازگشت و در غزوهء مؤته به عنوان فرمانده اول مسلمانان شركت كرد و در همان جنگ به شهادت رسيد . در اين وقت بود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرزند او عبداللَّه را در آغوش گرفت و در بارهء جعفر فرمود : خداوند عوض دستان او - كه قطع شد - دو بال به وى خواهد داد كه در بهشت همراه فرشتگان پرواز كند . به همين دليل آن حضرت را جعفر طيّار ناميدند .
در حال حاضر ، قبر وى ، از مزارهاى مهم در مؤته - واقع در كشور اردن - به شمار مىآيد كه در سالهاى اخير بازسازى شده و ضريح تازهاى بر مزار وى نصب گرديده است . فرزند وى عبداللَّه آن زمان كودكى خردسال بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله در حق وى بسيار محبّت كرد . پس از پيامبر صلى الله عليه و آله عبداللَّه همچنان شخص محترمى بود و همسر زينب ، دختر علىبن ابى طالب و نور ديدهء فاطمهء زهرا عليها السلام شد .
هامش
( 1 ) . نزهة الناظرين ، ص 278