خُدْرى دانسته شده است . در قرن هفتم ، زمانى كه ابن النجار ( م 643 ) كتاب خويش را نگاشت ، مردم قبر فاطمهء بنت اسد را در نزديكى قبر سعد بن معاذ زيارت مىكردند ، اما سمهودى در وفاءالوفا « 1 » آن سخن را نادرست دانسته و قبر وى را در نزديكى بقعهء ابراهيم فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله دانسته است . « 2 » مَطَرى ( م 741 ) نيز قبر او را در شمال قبر عثمان ، يعنى كنار سعد بن معاذ دانسته و گفته است كه قُبّهاى روى آن وجود دارد . « 3 »
عباس بن عبدالمطّلب
عباس عموى پيامبر صلى الله عليه و آله بوده و در حوادثى كه در مكه بر آن حضرت گذشت ، در جمع بنىهاشم ، از مدافعان رسول خدا صلى الله عليه و آله به شمار مىرفت . وى از اشراف مكه تلقّى مىشد و روحيهء اشرافى نيز داشت . در عين حال ، پس از آنكه اسلام آورد و به دليل كمكى كه در جمع بنىهاشم به رسول خدا صلى الله عليه و آله كرده بود و نيز به عنوان عموى آن حضرت ، سخت مورد علاقهء رسول خدا صلى الله عليه و آله بود . وى بعد از رحلت رسول خدا صلى الله عليه و آله به امير مؤمنان عليه السلام وفادار بود و در رجب سال 32 هجرى در روزگار عثمان بدرود حيات گفت .
زمانى كه عباسيان به قدرت رسيدند ، عنايت خاصى به مقبرهء جدشان در بقيع داشتند و همچنان كه گذشت ، زمان ناصر عباسى ( 575 - 622 ) كه گرايش زيادى به مذهب تشيع داشت ، بقعهاى روى مقبرهء عباس و چهار امام ساختند .
عقيل بن ابىطالب
وى فرزند ابوطالب و بيست سال بزرگتر از امير مؤمنان عليه السلام بود و از نسبشناسان معروف زمان خويش شمرده مىشد . وى خانهاى در نزديكى بقيع داشت كه در همان خانه مدفون شد و حتى بر اساس نقل مورّخان ، نام شمار ديگرى نيز به عنوان كسانى كه
هامش
( 1 ) . خلاصة وفاء الوفا ، ص 420
( 2 ) . نزهة الناظرين ، ص 280 ؛ ترغيب اهل المودة والوفاء ، ص 94
( 3 ) . التعريف ، ص 43