نامش روى اين ستون نوشته شده است . گفتهاند كه سلمة بن اكوع ، صحابى پيامبر صلى الله عليه و آله به دليل اعتقادش به تبرّك ، هميشه در كنار اين ستون نماز مىگزارد و مىگفت : پيامبر صلى الله عليه و آله را در كنار اين ستون ، در حال نماز ديده است . مالك بن انس نيز مىگفت : بهترين جاى خواندن نماز نافله اينجاست و البته نماز واجب ، بهترين جايش صف اول است .
نوشتهاند كه وقتى قبله تغيير كرد ، اين ستون تا چندين روز ، در مقابل پيامبر خدا صلى الله عليه و آله قرار داشت و در واقع ، عَلَم قبله به حساب مىآمد . گويا قسمتى از اين ستون كه در نزديكى محراب قرار دارد ، در داخل محراب واقع شده است .
در كنار اين ستون ، صندوقى نيز قرار داشته كه يك مصحف در آن نگهدارى مىشده است .
حديقة الزهراء
در گذشته ، در زاويهء شرقى حياتِ اول مسجد ، چندين درخت نخل بوده است .
ابن جبير در قرن ششم هجرى از پانزده عدد نخل در صحن مسجد ياد كرده است . بعدها يك درخت سدر و نيز درختى به نام حمره در كنار نخلها كاشته شده است . گويا بعدها به دليل نزديكى آن به محراب تهجّد و خانهء حضرت زهرا عليها السلام آن را « حديقةالزهراء » مىناميدهاند . تصوير اين درختان در عكسهاى قديمى برجاى مانده است .
نام مبارك دوازده امام ، همراه نام عشرهء مبشّره و اسامى چهار امام مذهب اهل سنت بر اطراف ديوار حيات اول و دوم به خطى زيبا نوشته شده است . در ميان آنها نام امام زمان - عجّ - به صورت محمدالمهدى آمده و به گونهاى نوشته شده كه از دور « حىّ » ؛ يعنى زنده خوانده مىشود . اين نوشته از زمان عثمانى است كه در سفرنامههاى دورهء قاجارى ياد شده است . « 1 » در گذشته ، در كشور عثمانى و بسيارى از نقاط ديگر دنياى
هامش
( 1 ) . سفرنامهء حسام السلطنه ، صص 147 و 148 ؛ سفرنامهء فرهادميرزا ، ص 181 ؛ نك : فصلنامهء « ميقات حج » ش 19 ، ص 179 ؛ سفرنامهء فراهانى ، ص 226 ؛ سفرنامهء نايب الصدر ، ص 220 و 221 ؛ سفرنامهء نجمالملك ، ص 179 ؛ سفرنامهء ميرزا داود وزير وظائف ، ص 165