همين تعريف و تمجيدها سبب شد تا اين شهر كوچك ، بهترين و زيباترين نامها را ، كه نزديك به يك صد نام مىشود ، به خود اختصاص دهد : المؤمنه ، المحبوبه ، المقدسة ، الباره ، دارالأبرار ، ارضُ اللَّه ، طابَه ، طَيْبه ، سيّدة البلدان ، دارالسلام ، المحرّمه ، المباركه ، المحروسه ، المرحومه ، الجبّاره ، المختاره ، القاصمه ، حرم رسولاللَّه ، الموفّيه ، قلب الايمان ، قبّةالاسلام ، المعصومه ، بيت رسولاللَّه و نامهاى ديگر . « 1 »
رسول خدا صلى الله عليه و آله مدينه را اينگونه توصيف كردند : « مدينه محل هجرت من ، محل قبر من و محلى است كه من از آنجا برانگيخته خواهم شد » .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در مدينه
پيش از هجرت پيامبر به مدينه ، تنى چند از اصحاب به يثرب رفته و در قبا سكونت كردند . سپس رسول خدا صلى الله عليه و آله در آغاز ماه ربيعالاول راهى يثرب شد . مردم مسلمان شدهء يثرب ، بىصبرانه انتظار ورود آن حضرت را داشتند و از ايشان در قبا استقبال كردند . آنگاه مسلمانان واقعى مدينه ، طى ده سال با خلوص تمام از وى و آرمانهاى آن حضرت دفاع كردند . در اينجا خلاصهاى از حوادث اين ده سال را مىآوريم :
نخستين اقدام پيامبر صلى الله عليه و آله در مدينه ، ساختن مسجد بود ؛ جايگاهى كه افزون بر مركزيت عبادى ، مركزيت فرهنگى ، سياسى و ادارى نيز داشت ؛ و يكى از تكيهگاههاى اصلى اسلام در ميان مسلمانان بود .
دومين اقدام آن حضرت ، ايجاد يك پيمان عمومى ميان مسلمانان مدينه بود . در اين معاهده كه همهء مسلمانان براى اجراى آن متعهد شدند و با رسول خدا صلى الله عليه و آله بيعت كردند ، حاكميت براى خدا و رسولش شناخته شد و بخشى از قوانين حقوقى و جزايى اسلام به عنوان قانون تثبيت گرديد .
هامش
( 1 ) - براى توضيحات بيشتر در بارهء نامهاى مدينه و معانى آنها نك : مقالهء « نامهاى مدينه » ، احمد زمانى ، فصلنامهء « ميقات حج » ، ش 7 ، صص 178 - 158