تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ فرهنگ و تمدن اسلام و ايران ( ويژه علوم پزشكى ) ( فارسي ) — صفحة 232

مساهمون:

ص٢٣٢
- عصاره‌ها : از تغليظ محلول‌هاى استخراج شده از گياهان تهيه مىشد . - ربوب - سكنجبين‌ها : دارويى شبيه شربت كه در تركيب آن از سركه و انگبين يا شكر استفاده مىشد .

2 . اشكال دارويى با مصرف خارجى

- ادهان : ( روغن‌ها ) - ضماد : داروى غيرخوراكى به‌صورت مايع غليظ و نرم . - طلا : داروى غيرخوراكى رقيق . - مرهم : ضمادهاى دربردارنده موم . - قُطور : دارويى مانند قطره‌هاى امروزى كه در چشم ، گوش و بينى مىچكاندند . - كُحول : سرمه‌ها . - شياف : دارويى كه براى درمان بيمارىهاى چشم به‌كار مىرفت . - كِمادات : موادى كه گرم مىكردند و بر عضو مىبستند . - حَمول : دارويى كه پارچه را به آن آغشته مىكردند و در فرج يا مقعد قرار مىدادند . - فَرزِجَه : شيافى مخصوص فرج . - سَعوط : داروى مايعى كه در بينى مىچكاندند . - نَشوق : دارويى براى بوييدن . - عَطوس : داروهايى كه در بينى مىدميدند تا باعث عطسه بشود . - سُنون : دارويى كه بر دندان مىماليدند . - بخورات : داروهايى كه از دود آن استفاده مىكردند . - ذَرور : دارويى كه مىساييدند و بر عضوى مىماليدند يا مىپاشيدند . - حُقَنه‌ها يا تنقيه‌ها : داروى مايعى كه از راه مقعد وارد مىكردند .

غذا و دوا در سنت پزشكى

غذا : از ديدگاه طب سنتى ، غذا جسمى است كه به كمك ماده در بدن اثر مىكند ؛ به عبارت ساده‌تر هرگاه جسمى وارد بدن بشود و بدن روى آن اثر گذارد و آن را به خِلط تبديل كند آن