كليات
طب اسلامى مجموعهاى است از رهنمودهاى پزشكى اسلام همراه با بخشى از تجارب و يافتههاى پزشكى و پيشرفتهاى علمى و دانش نوين بشر كه با قوانين ، احكام و آموزشهاى اسلامى مطابقت داشته باشند . هدف طب اسلامى تأمين ، بازيابى ، حفظ و ارتقاى سلامت به مفهوم جامع آن است .
منابع اصلى طب اسلامى عبارتاند از :
1 . قرآن كريم
در قرآن كريم آيات متعدد در زمينه خلقت انسان ، جنينشناسى ، رشد و نمو ، تغذيه كودكان ، حيات ، مرگ ، بهداشت جسمى ، جنسى ، روانى و اجتماعى ، خوردنىها و آشاميدنىها ، نگهدارى و فساد مواد غذايى ، مفهوم شفا و بيمارى و سلامت ، اندامشناسى و روابط ميان آنها ، نظام اجتماعى و توجه به نيازهاى گوناگون آمده است . همچنين در قرآن آياتى به چشم مىخورد كه با ژرف انديشى در آنها مىتوان به نكات ارزنده پزشكى دست يافت ؛ مانند رابطه گوش و خواب ، و كاهش غلظت اكسيژن در ارتفاعات كه به ترتيب در سوره كهف و انعام بدان اشاره شده است . چندين كتاب نيز دراينباره به چاپ رسيده است كه ازجمله آنها مىتوان به كتاب طب در قرآن ، نوشته كارل اپيتس آلمانى اشاره كرد .
تحقيق در رهنمودهاى پزشكى قرآن از چهار طريق انجام مىشود :
شيوه مغرضين ، كه باطل است .
افراط در انطباق رهنمودهاى قرآن با دانش بشرى زمان ، كه بيشتر آنها ناصواب است .