( 3546 ) 2 - محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ، عن الحسن بن محبوب ، عن العلاء بن رزين ، عن محمد بن مسلم قال : سألت أبا جعفر عليه السّلام عن الرّجل يذبح و لا يسمّي ؟ قال : إن كان ناسيا فلا بأس . إذا كان مسلما و كان يحسن أن يذبح و لا ينخع و لا يقطع الرّقبة بعد ما يذبح .
شرح
شرح : قرآن مجيد در سورهء مائده آيهء 29 مىفرمايد : « حاجيان در روزهاى عيد قربان بايد نام خدا را ببرند و دام اهلى را قربانى كنند » و در سورهء حج آيه 35 مىفرمايد : « هر امتى قربانى خود را در جايگاه مخصوصى تقديم مىكند ، ولى همگان بايد نام خدا را ببرند و دام اهلى را قربانى كنند » .
و باز در سورهء حج آيهء 37 مىفرمايد : « شترها را به صف كنيد و نام خدا را ببريد و قربانى كنيد » . تمام اين آيات ، در مورد ذبح دام اهلى نازل شده است ، و آيهء 4 سورهء مائده ، در مورد شكار دام وحشى نازل شده است كه مىفرمايد :
« و هنگام شكار صيد ، نام خدا را ببريد و بعد تير خود را رها كنيد يا سگ شكارى خود را بهسوى شكار گسيل داريد » . بنابراين ، در كشتار دام اهلى و صيد دام وحشى بايد نام خدا را برد . تخلف و تمرد از اين فرمان به دو صورت عملى است ؛ صورت اول در سورهء انعام آيهء 121 مطرح شده است كه مىفرمايد : « اگر تمرد كنند و بر سر دام ، نام خدا را نبرند ، از گوشت آن تناول مكنيد » . و صورت دوم در همين سورهء مائده آيهء 145 مطرح شده است كه مىفرمايد : « و اگر تمرد كنند و نام غير خدا را بر سر دام ببرند ، دام اهلى به كلى حرام و نجس خواهد بود » . بنابراين اگر كسى دام را ذبح كند و از روى بىاعتنايى نام خدا را ياد نكند ، تناول گوشت آن دام روا نخواهد بود .
* ( 3546 ) * 2 - از ابو جعفر باقر ( ع ) پرسيدم : اگر كسى دام را ذبح كند و نام خدا را نبرد ، چه صورت دارد ؟ ابو جعفر گفت : اگر فراموش كرده باشد مانعى ندارد . با اين شرائط كه مسلمان باشد و به شرائط سر بريدن آشنا باشد :
نخاع دام را قطع نكند و بعد از ذبح كردن ، سر دام را جدا نكند تا جان دهد .