( 3489 ) 7 - أحمد بن محمّد ، عن محسّن بن أحمد ، عن يونس بن يعقوب قال : سألت أبا عبد اللّه عليه السّلام عن رجل أرسل كلبه فأدركه و قد قتل . قال : كل و إن أكل .
( 3490 ) 8 - عدّة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد ، و عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ؛ و محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد جميعا ، عن أحمد بن محمّد بن أبي نصر ، عن جميل بن درّاج قال : سألت أبا عبد اللّه عليه السّلام عن الرجل يرسل الكلب على الصيد فيأخذه و لا يكون معه سكّين يذكّيه بها أيدعه حتّى يقتله
شرح
شرح : قرآن مجيد در آيهء سوم سورهء مائده مىفرمايد : « . . . و دامى كه خوراك درندگان شود ، بر شما حرام است ، مگر آنكه دام را دريابيد و آن را تذكيه كنيد » . اين آيهء كريمه ، صراحت كامل دارد كه نيمخوردهء درندگان حرام است ، و در صورتى حلال خواهد بود كه انسان بهموقع برسد و دام را ذبح كند . ولى چون سگ جزء درندگان نيست ، بلكه حيوان اهلى محسوب مىشود ، لذا نيمخوردهء او حلال خواهد بود ، گرچه مقتول شده باشد .
دنبالهء اين بحث را در ذيل حديث شمارهء 3491 مطالعه فرمائيد .
* ( 3489 ) * 7 - به ابو عبد الله صادق ( ع ) گفتم : اگر شكارچى سگ خود را درپى شكار روان سازد و خود موقعى سر برسد كه سگ شكار خود را كشته باشد ، آيا گوشت آن شكار حلال است ؟ ابو عبد الله گفت : اگر هم از گوشت شكار خورده باشد ، حلال است .
* ( 3490 ) * 8 - به ابو عبد الله صادق ( ع ) گفتم : شكارچى ، سگ خود را درپى شكار مىفرستد و سگ شكار خود را مىگيرد و نگه مىدارد و شكارچى سر مىرسد اما كاردى بههمراه ندارد كه شكار سگ را ذبح كند ، آيا مىتواند سگ را با شكارش وابنهد تا او را بكشد و بعدا از گوشت شكار تناول كند ؟
ابو عبد الله گفت : مانعى ندارد . خداوند - عز و جل - گفته است : « و آن حيوانات شكارى كه به آنها تعليم دادهايد چهگونه بايد شكار خود را مانند