وبلغ ذات عرق أحرم من ذات عرق بالحجّ ودخل وهو محرم بالحجّ .
( 2173 ) 4 - عليّ ، عن أبيه ، عن ابن أبي عمير ، عن حفص ، عن أبي عبد اللّه في رجل قضى متعته ثمّ عرضت له حاجة أراد أن يخرج إليها . فقال عليه السّلام :
فليغتسل للإحرام وليهلّ بالحجّ وليمض في حاجته وإن لم يقدر على الرجوع إلى مكّة مضى إلى عرفات .
شرح
امرا ، از مكة خارج شد ودر مراجعت ، موقعى كه به ذات عرق رسيد ، به نيت حج لباس احرام پوشيد وبا احرام حج به مكة وارد شد .
شرح : كساني كه مجاور مكة باشند ، بايد حج خالص انجام دهند ، وچنانكه در حديث شمارهء 1861 گذشت . أبو عبد اللّه صادق توصيه كرد كه موقع احرام حج به يكى از ميقاتها ولا أقل جعرانه عزيمت كنند ولذا موقعى كه امام صادق شخصا در مكة مجاور بود وبهخاطر استقبال ، از مكة خارج شد ، موقع مراجعت در ذات عرق لباس احرام پوشيد . اما كسى كه با عمرهء تمتع وارد مكة شود مطابق حديث قبلي حق ندارد بدون لباس احرام از مكة خارج شود واگر در اثر جهالت بدون احرام خارج شود ودر همان ماه مجددا بازگردد ، بايد بدون احرام بازگردد وقهرا در روز هشتم ذيحجه با ساير حاجيان لباس احرام بپوشد . به همين جهت مىبينيم كه امام أبو الحسن كاظم با طفره از پاسخ سؤال دوم به طرح موضوع ديگرى پرداخته است .
* ( 2173 ) * 4 - از أبو عبد اللّه صادق ( ع ) پرسيدند : اگر كسى عمرهء تمتع را به پايان برساند وسپس براي أو حاجتي رخ دهد كه بايد براي رسيدگى به آن حاجت از مكة خارج شود ، تكليف أو چيست ؟ أبو عبد اللّه گفت : بايد غسل كند ولباس احرام بپوشد وبه نيت حج لبيك بگويد ودنبال حاجت خود عزيمت كند ، واگر نتواند زودتر به مكة بازگردد ، در مراجعت ، يكسر بهسوى عرفات عزيمت كند .