درّاج ، عن زرارة قال : قلت لأبي عبد اللّه عليه السّلام : الرّجل يشتري المملوك وله مال .
لمن ماله ؟ فقال : إن كان علم البايع أنّ له مالا فهو للمشتري . وإن لم يكن علم فهو للبايع .
( 2670 ) 2 - عدّة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد وأحمد بن محمّد جميعا ، عن ابن محبوب ، عن العلاء ، عن محمد بن مسلم ، عن أحدهما عليهما السّلام قال : سألته عن رجل باع مملوكا فوجد له مالا . قال : فقال : المال للبايع . إنّما باع نفسه إلّا أن يكون شرط عليه أنّ ما كان له من مال أو متاع فهو له .
باب من يشتري الرقيق فيظهر به عيب وما يردّ منه وما لا يردّ ( 2671 ) 1 - عدّة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد وأحمد بن محمّد جميعا ، عن ابن محبوب ، عن مالك بن عطيّة ، عن داود بن فرقد قال : سألت أبا
شرح
اگر فروشندهء برده از اندوختهء مزبور مطلع بوده باشد اندوخته ، مال مشترى خواهد بود واگر مطلع نبوده باشد ، اندوخته مال فروشنده است .
* ( 2670 ) * 2 - به أبو جعفر باقر ويا أبو عبد اللّه صادق ( ع ) گفتم : اگر انسان بردهء خود را بفروشد وبعد ببيند كه بردهء أو اندوختهء مالي دارد ، اندوخته ، از آن كيست ؟ آن سرور گفت : اندوخته ، از آن فروشنده است .
فروشنده ، خود برده را فروخته است نه اندوختهء أو را . مگر در صورتي كه خريدار با فروشنده شرط كند كه اندوختهء برده با أثاث زندگى به أو تعلق داشته باشد .