( 2507 ) 2 - أحمد بن محمّد ، عن ابن محبوب ، عن عليّ بن الحسن بن رباط ، عن أبي سارة ، عن هند السّراج قال : قلت لأبي جعفر عليه السّلام : أصلحك اللّه إنّي كنت أحمل السّلاح إلى أهل الشام فأبيعه منهم ، فلمّا أن عرّفني اللّه هذا الأمر ، ضقت بذلك وقلت : لا أحمل إلى أعداء اللّه . فقال : احمل إليهم فإنّ اللّه يدفع بهم عدوّنا وعدوّكم - يعني الرّوم - وبعهم فإذا كانت الحرب بيننا فلا تحملوا ، فمن حمل إلى عدوّنا سلاحا يستعينون به علينا فهو مشرك .
باب كسب الحجّام ( 2508 ) 5 - عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ؛ ومحمّد بن إسماعيل ، عن الفضل
شرح
* ( 2507 ) * 2 - به أبو جعفر باقر ( ع ) گفتم : خداوند عزت ، كار شما را به اصلاح آورد ، در گذشته ، من سازوبرگ جنگى به شام مىبردم وبه رزمندگانشان مىفروختم . از آن روز كه خداوند عزت ، مرا به مكتب شما هدايت كرد ، بر من ناگوار آمد وگفتم : ديگر به دشمنان خدا ساز وبرگ جنگى نمىفروشم . أبو جعفر گفت : براي شاميان سلاح جنگى بفرست تا خداوند - عز وجل - به وسيلهء آنان شر روميان را بگرداند كه روميان دشمنان ما ودشمنان شمايند . آن روز كه حكومت حق فرارسد وما با مخالفان خود مقابل شويم ، براي آنان سازوبرگ جنگى مفرستيد . هركس براي دشمنان ما سلاح بفرستد تا عليه ما به كار رود ، در حكم مشركين است .