حسين .
تصانيف او عبارتند از : ضربت حيدرى ( مثنوى ، اردو ) ؛ سكهء حيدرى ( مثنوى ، اردو ) ؛ هر دو كتاب چاپ شده است .
عالم حسين 1285 ه ق / 1868 م 1353 ه ق / 1934 م
مولانا سيد عالم حسين از اهالى « بره گاؤن بلوك فيضآباد » بود . حدود سال 1285 ه ق به دنيا آمد و در زادگاه خود دروس ابتدايى را فرا گرفت و سپس از سلطان المدارس مدرك صدر الافاضل را به دست آورد و در همان مدرسه مشغول تدريس شد . فردى بسيار مقدس ، محتاط ، استاد لغت و شعر عرب و حافظ بود .
متنبى ، حماسه ، سبعه معلقه و كتابهايى مانند نهج البلاغة را براى طالبان علم و اهل ذوق تدريس مىكرد . نظم و نثر عربى را خوب مىنوشت ، نمونهء آن « ترجمة مصنف اسد الرغائب » است كه در سال 1347 ه ق در نجف چاپ شده است .
چند تن از بزرگان از جمله مولانا عالم حسين ، مولانا شبير حسين جونپورى و شمس العلماء مولانا سبط حسن به زبان و ادبيات عرب شهرت پيدا كرده بودند و آوازهء آنها تا عراق و عربستان رسيده بود . آنان ادبيات عرب را در لكنهو به اوج رسانيده بودند و شاگردان آنها از شعراى بزرگ عربى زبان به شمار مىرفتند . مولانا ديوانى قطور به عربى ، ( چاپ نشده ) و مقدمهء اسد الرغائب ( چاپ شده ) و شاگردانى چند از خود به يادگار گذاشته است . مولانا عالم حسين مدت خدمات خود را در مدرسهء سلطان المدارس به پايان رسانيد و به زادگاه خود رفت و در 18 ربيع الاول 1353 ه ق / ژوئيهء 1934 م دار فانى را وداع گفت .
شاگردان او عبارتند از : مولانا ميرزا يوسف حسين ( ميانوالى ) ؛ مولانا محمد مصطفى جوهر ( كراچى ) ؛ مولانا محمد عادل ( كراچى ) ؛ مولانا كلب حسين ؛ مولانا بن حسن نونهروى ؛ مولانا انتصار مهدى ؛ مولانا سيد احمد ؛ مولانا سيد محمد ؛ مولانا سيد حسن ؛ مولانا سيد حسين ؛ مولانا محسن نواى ؛ مولانا على نقى ؛ و مصنف اين كتاب ، مرتضى حسين .
فرزندان مولانا عبارتند از : مولانا خادم حسين ؛ مولانا جواد حسين ؛ مولانا زين العابدين و يك فرزند ديگر كه نام او در ذهنم نيست و او از همه جوانتر بود و در مكهء مكرمه با او ملاقات داشتم .