سپاهيگرى را ياد گرفت . ورزشكار بود و در شنا مهارت داشت ، در عين حال از عبادت و زهد ، درس و تدريس غافل نبود و از امور دنيوى دورى مىجست .
وى در لكنهو به دنيا آمد و در مفتى گنج سكونت داشت ، نزد استادان معاصر تحصيل علم كرد و از شاگردان خاص خلاصة العلماء سيد مرتضى ، مولانا حامد حسين فردوس مآب و مفتى محمّد عباس بود .
سلطان العلماء مولانا سيد محمد بنا به درخواست نواب محمد عليخان رئيس شيخپور بلوك مونگير ، مولانا حسن ميرزا را آنجا فرستاد . نواب تسهيلات بسيار مناسبى براى سكونت مولانا فراهم كرد . مولانا با سيرت و كردار نيكوى خود تعداد زيادى از مردم را شيفتهء خود كرد .
نواب محمّد عليخان با طى فاصلهء يك كيلومتر از حسينآباد در مجلس مولانا شركت مىكرد .
مدت سى و پنج سال عهدهدار امامت جمعه و جماعت بود و مردم را وعظ و ارشاد مىكرد ، سرانجام پس از بازگشت به وطن در حدود هفتادسالگى درگذشت . از فرزندان او مىتوان شاه ميرزا را نام برد .
حسنوميان حيدرآبادى 1217 ه ق / 1802 م 1329 ه ق / 1911 م
مولانا حسين عليخان معروف به حسنوميان فردى عالم و فاضل بود ، استاد معقولات وى عبد الصمد خان قندهارى و منقولات استاد مولانا محمد على بود .
مولانا حسنوميان در حيدرآباد دكن به نام فلسفى و معقولى شهرت داشت . اكثر افاضل حيدرآباد شاگردان وى بودند .
وى يكصد و دوازده سال زندگى كرد و سرانجام در ماه ذىالحجّه 1329 ه ق درگذشت .
نواب جعفر عليخان مادّه تاريخ وفات او را چنين سروده است :
مسكنش در هند بوده ، حيدرآباد دكن * مؤمن كامل ، محب پادشاه انس و جان
در مه ذىحجهاى وا ، حيدرآبادى جوان * رفت زين جا مولوى فلسفى حسنوميان
( 1329 ه ق )
دفتر تاريخ ، بخش 7 ، ص 76 ) .
شاگردان او عبارتند از :
مولانا آقا محمّد على مداح جعفرى پسر آقا معصوم رشتى ، متولد 6 ذيقعده 1288 ه ق ، فاضل ، شاعر و مدرس ، مؤلف رسائل افضل الصرف ، صراط مستقيم ،