ج
جان محمد ( چهوتهميان ) 1311 ه ق / 1893 م
در آغاز قرن چهاردهم ، استادى كه در ترقى تعاليم در قريه مباركپور اعظمگره از همه بيشتر خدمت كرد مولوى جان محمد چهوتهميان بود . در مدرسهاى كه او تأسيس كرده بود محصلان شيعه و سنى هر دو تحصيل مىكردند و رفتار مولوى جان محمد با آنها چنان بود كه همگان با جان و دل او را دوست مىداشتند و هميشه به شاگردى او افتخار مىكردند . به روحانيت و تقواى او همه معترف بودند . او تعاليم قرآن مجيد را به مردم آن قريه آموزش داد و فرزندان خود را با زيور تعاليم دينى چنان آراسته كرد كه علماى بزرگى از ميان فرزندانش برخاستند .
مولانا حاج شيخ جواد حسين صدر الافاضل ، نوهء جان محمد چهوتهميان ، مبلّغ مدرسة الواعظين لكنهو است و مدت مديدى است در « سرحد و پنجاب » فرائض تبليغ دين را انجام مىدهد .
وى در قريهء خود يادبود علمى از خود باقى گذاشته ، يعنى در سال 1929 م « مدرسهء باب العلم » را تأسيس كرد كه تاكنون پابرجاست . مولانا جواد حسين در نوامبر 1977 م به مباركپور رفت و شجرهء مباركهء علماى مباركپور را به دست آورد و آن كتاب را به من عاريت داد ، در آن كتاب نوشته شده است :
« مولوى جان محمد در 21 جمادى الاول 1311 ه ق وفات يافت . قبرش در بخش غربى قريه ، به طرف غرب ديوار جنوبى روضهء پنجه شاه واقع است . در بالاى سر قبر سنگى بزرگ نصب است كه روى آن نوشته شده است :