برهان نظام شاه احمدنگرى 907 ه ق / 1401 م 961 ه ق / 1554 م
برهان بن احمد بن حسن بحرى احمدنگرى پادشاه احمدنگر بود ، در سال 914 ه ق بعد از پدرش بر تخت نشست ، وزيرش مكمل خان تسهيلات تعليم پادشاه نوجوان را به نحو احسن فراهم كرد . طاهر بن رضى قزوينى در سال 928 ه ق وطن خود را ترك كرد و به احمدنگر آمد ، پادشاه او را به دربار طلبيد و براى او مدرسهاى در داخل قلعه ساخت . مولانا طاهر قزوينى در هفته دو روز درس مىداد و در درس او علماى شهر و حتى خود پادشاه شركت مىكردند .
تعليمات مولانا و شفاى معجزهآساى شاهزاده ، پادشاه را واداشت كه مذهب تشيع را بپذيرد و فرمان داد كه در خطبه ، نام ائمهء اثنى عشرى را بخوانند . بعد از آن احمدنگر مركز علما و علوم شيعه شد .
علماى دربارى عبارت بودند از : ملا رستم جرجانى ؛ ملا على مازندرانى ؛ ايوب ابو البركات ؛ ملا عزيز اللّه گيلانى ؛ ملا محمد امامى استرآبادى ؛ سيد حسين مدنى و شيخ احمد نجفى .
بشير حسن امروهوى 1359 ه ق / 1940 م
مولوى سيد بشير حسن از اهالى امروهه بود . تعاليم ابتدايى را در خانهء خود ياد گرفت و تحصيلات خود را در سيد المدارس ادامه داد ، سپس از دانشگاه پنجاب مدارك مولوى عالم و مولوى فاضل را به دست آورد .
در فوريهء سال 1915 م به عنوان مدرّس عربى در دبيرستان دولتى شروع به كار كرد . آنگاه در سال 1936 م در دبيرستان « هاپير » به تدريس پرداخت .
وى محرك نهضت دينى و اخلاقى و حامى تعليم زنان و سرپرست دبيرستان آل احمد امروزه بود . به همين منظور كتابى به نام « گهرگر هستى » يعنى هنر زنان خانهدار براى تعليم زنان نوشت كه بسيار شهرت يافت و حتى به زبان هندى نيز ترجمه شد .
وى در سال 1940 م وفات يافت .
بقا خواجه 1050 ه ق / 1640 م
خواجه بقا برادرزادهء نواب عبد اللّه و خواهرزاده نواب مهابت خان بود . در ايالت لكنهو زمين و املاك داشت ، به عقايد و كلام و علوم مذهبى بسيار علاقهمند بود .