تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 43 ) ( زندگانى حضرت فاطمه س ) ( فارسى ) — صفحة 359

مساهمون:

ص٣٥٩
فرمودند : ما گمان نميكنيم : خدا در چيزى كه آن را لعنت كرده است شفا قرار داده باشد . گفتم چرا ؟ فرمودند : زيرا هنگامى كه امت نوح خداى توانا را بخشم در آوردند آسمان بشدت باران ريخت ، موقعى كه به زمين وحى كرد ( تا آب از خود خارج نمايد ) بعضى از چشمه‌هاى زمين نافرمانى نمودند و خداى قهار پس از اينكه آنها را لعنت كرد شور و تلخشان هم نمود . بنا بروايت حمدان حسنين فرمودند : اى ابو سعيد ! آيا تو داخل آبى ميشوى كه روزى سه مرتبه منكر ولايت و دوستى ما اهل بيت مىشود . زيرا خداى حكيم ولايت ما خاندان را به هر آبى كه عرضه كرد و او پذيرفت شيرين و خوشگوار شد و آن آبى كه منكر ولايت ما گرديد خداى توانا آن را تلخ و شور قرار داد . 4 - نيز در همان كتاب از حضرت امام جعفر صادق روايت مىكند كه فرمود : مردى بحضور حضرت حسنين كه در صفا نشسته بودند آمد و از ايشان چيزى خواست ، آنان فرمودند : صدقه جز براى سه طايفه حلال نيست : 1 - قرض سنگين . 2 - ورشكست شدن شديد . 3 - فقرى كه انسان را مضطر و ناچار نمايد . آيا تو دچار يكى از اين سه موضوع شده‌اى ؟ گفت : آرى . حسنين عليهما السّلام وى را عطا و راضى نمودند . آن مرد قبل از اين جريان از عبد اللَّه بن عمر و عبد الرحمن بن ابو بكر اين تقاضا را كرده بود و ايشان هم به وى عطائى كرده بودند ، ولى از او پرسشى نكرده بودند . وى بجانب ايشان باز گشت . و گفت : چرا آنچه كه حسنين از من پرسيدند شما نپرسيديد ؟ آنگاه آنچه كه حسنين پرسيده بودند براى آنان شرح داد . ايشان در جوابش گفتند : حسنين علم را يك نوع مخصوصى تغذى كرده‌اند . 5 - نيز در كتاب : كافى از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت مىكند كه