خداى توانا گوشت امام حسين را از گوشت رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله رويانيد .
امام حسين هرگز از فاطمهء اطهر و احدى شير نخورد . آنگاه خداى مهربان آيهء ( 10 سورهء احقاف ) را در بارهء امام حسين نازل كرد كه ميفرمايد :
مدت حمل و شيرخوارگى وى سى ماه بود ، تا اينكه قوى شد و به سن چهل سالگى رسيد و گفت :
پروردگارا مرا توفيق ده تا در مقابل اين نعمتى كه به من و پدر و مادرم عطا كردى شكر گذار باشم و عمل نيكوئى را كه مورد پسند تو باشد انجام دهم و فرزندان مرا صالح و نيكوكار بگردان .
اگر ميگفت : اصلح لى ذريتى كليهء فرزندانش امام ميشدند . ولى چون گفت :
أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي
مقام امامت به بعضى از ايشان اختصاص يافت .
21 - در تفسير على بن ابراهيم در ذيل آيهء ( - 4 - سورهء قصص كه ميفرمايد : ) ما به بشر توصيه كرديم كه به والدين خود احسان نمايد . فرمود : منظور از احسان : حضرت محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم و منظور از والدين : امام حسن و امام حسين عليهما السّلام است . آنگاه در بارهء امام حسين فرمود :
حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً
.
زيرا خداى عليم قبل از انعقاد نطفهء امام حسين رسول عزيز خود را بوجود حسين و اينكه مقام امامت تا روز قيامت نصيب فرزندان وى خواهد شد بشارت و مژده داده بود ، آنگاه آن حضرت را از آن مصائبى كه دچار حسين و فرزندانش شد آگاه نموده بود ، سپس مقام امامت را در عوض آن مصائب بفرزندانش خواهد داد ، پيغمبر خود را خبر داده بود كه حسين كشته خواهد شد . سپس خدا او را به دنيا باز ميگرداند و وى را يارى مىكند تا دشمنان خود را بقتل برساند و زمين را ملك او خواهد كرد .
منظور از اين آيه كه ميفرمايد : ما اراده كردهايم : بر آن افرادى كه در زمين ناتوان شدهاند منت بگذاريم ( سورهء قصص ، آيهء 4 ) همين موضوع است و نيز در اين باره ميفرمايد : بعد از تذكر در زبور نوشتيم كه بندگان نيكوكار من وارث زمين خواهند شد . ( سورهء قصص ، آيهء 105 ) خدا بدين وسيله برسول خود خبر داده كه