آن قصر را اهل بهشت آن طور ميبينند كه شما ستارهء درخشنده را در افق آسمان مشاهده مينمائيد ، اهل بهشت ميگويند : اين قصر درخشنده از فاطمه است .
مترجم گويد : ابن شهرآشوب در كتاب مناقب چند روايت ديگر به همين مضمونهائى كه قبل از اين نگاشتيم از اهل تسنن نقل مىكند ولى چون جنبهء تكرار دارند لذا ما از ترجمهء آنها خوددارى نموديم .
كنيههاى حضرت زهراء
« 1 » 15 - كنيههاى حضرت زهراء عبارت است از : ام الحسن ، ام الحسين ام المحسن ، ام الائمة و ام أبيها - نامهاى مبارك او بنا بروايت ابو جعفر قمى عبارتند از : فاطمه ، بتول ، حصان ، حره ( بضم حاء و فتح راء با تشديد ) سيده ، عذرا ، زهراء ، حوراء ، مباركه ، طاهره ، زكيه ، راضيه ، مرضيه ، محدثه ( بضم ميم و فتح حاء و دال با تشديد ) مريم كبرا و صديقهء كبرا . در آسمان به آن بانو گفته مىشود : نوريهء سماويه و حانيه .
16 - ديلمى در كتاب : ارشاد القلوب از سلمان فارسى روايت مىكند كه گفت : من در مسجد در حضور پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله نشسته بودم كه ديدم عباس بن عبد المطلب بحضور رسول خدا مشرف شد و سلام كرد ، پيغمبر خدا جواب سلام ويرا رد كرد و به او مرحبا گفت . عباس گفت : يا رسول اللَّه ! براى چيست كه خدا على بن ابى طالب را بر ما اهل بيت فضيلت و برترى داده ، در صورتى كه ما همه از يك خاندانيم ! ؟
رسول اعظم اسلام فرمود : اكنون جواب تو را مىدهم ، هنگامى كه خداى توانا من و على را خلق كرد آسمان و زمين ، بهشت و دوزخ ، لوح و قلمى در كار نبود .
موقعى كه خدا تصميم گرفت ما را بيافريند سخنى گفت كه از آن نورى بوجود آمد ، سخن ديگرى گفت كه از آن نورى بوجود آمد ، آنگاه آنها را با يك ديگر ممزوج نمود . سپس من و على را از آنها آفريد ، نور عرش را از
هامش
( 1 ) معنى كنيه اين است كه به عربى مثلا بزن ميگويند : ام حسن ، ام سلمه ، ام ليلا و امثال ذلك ، يعنى مادر حسن ، مادر سلمه ، مادر ليلا . مترجم .