مانع راه رفتن شود ، البته راه رفتن نافع و به درد خور ، ديهاش هشتصد دينار مىشود كه چهار پنجم خون بها است .
هفدهم : در ديه فرج است
مسأله 1 - اگر در جنايتى دو شفره فرج يعنى آن گوشتى كه چون دو لب بر اطراف فرج احاطه دارد ، از بين برود جانى بايد ديه كامل را پرداخت كند . و اگر شفره يك طرف از بين برود نصف خونبها را مىپردازد ، و در اين حكم تفاوتى نيست بين زن كبيره يا دختر صغيره و نيز تفاوتى نيست بين دختر بكر و غير بكر و بين ختنه شده و ختنه نشده و بين كسى كه فرجش سالم است يا مبتلا به قرن يا رتق است و بين كسى كه افضاء شده و آنكه افضاء نشده .
مسأله 2 - اگر اين دو عضو از زنى در اثر جنايت فلج شود ظاهر اين است كه ديه آن دو ثلث ديه است ، و اگر قبل از جنايت دچار فلج بوده و در اثر جنايت قطع شده باشد ديه آن ثلث ديه است .
مسأله 3 - ركب زن يعنى محلى كه در مردان نامش عانه است اگر قطع شود چه به تنهايى و چه به ضميمه فرج و همچنين اگر عانه مردى در اثر جنايتى بريده شود ، ديه آن ارش دارد .
مسأله 4 - در افضاء يعنى راه بول و حيض زن را يكى كردن و همچنين بنابر احتياط راه حيض و مجراى غائط او را يكى كردن ديه است ، چه اينكه اجنبى اين جنايت را وارد آورد و چه شوهر ، مگر در يك صورت و آن اين است كه افضاء در اثر وطى شوهر بعد از بلوغ زن واقع شده باشد ، كه در اينجا ديهاى نيست و اما اگر وطى شوهر قبل از بلوغ همسر بوده و سبب افضاء شده باشد بايد هم مهريه او را پرداخت كند و هم ديه را .
مسأله 5 - اگر زن از ناحيه غير شوهرش اكراه و تهديد شود و در اثر آن تهديد ناگزير از قبول وطى گردد و در نتيجه افضاء شود ، هم مهرالمثل را طلبكار مىشود و هم ديه را و اگر اكراهى نبوده و خودش راضى بوده تنها طلبكار ديه مىشود نه مهر . و اگر زنى كه اكراه شده باكره بوده و در اثر وطى هم بكارتش زايل شده و هم افضاء گرديده آيا علاوه بر مهر و ديه ، ارش بكارت را هم طلبكار مىشود يا نه ؟ محل ترديد است و احتياط در دادن هر سه است .
مسأله 6 - مهر و ارشى كه شوهر بايد پرداخت كند از مال خودش مىدهد و ربطى به عاقله او ندارد و همچنين ديه را .