صورتى كه مرد كلًاّ دخولى را در زن انجام نداده است و نطفهاش را در فرج زن و يا اطراف آن نريخته تا احتمال دهد شايد رحم ، نطفه را جذب كرده است و به هيچ نحوى نيز آن نطفه وارد رحم آن زن نشده باشد و با تمام اين اوصاف زن حامله شده باشد آن بچه به طور قطع ، مال آن شوهر نيست و بر آن مرد واجب است كه آن كودك را از خود نفى نمايد . همين طور اگر دخول و انزال را انجام داده باشد و كودك كمتراز مدّت شش ماه به طور كامل متولد شود ، باز هم آن كودك مال شوهر نيست . و همچنين است اگر دخول و انزال كرده باشد و از آن زمان بعد از يكسال زن كودكى را بزايد ، باز هم كودك ملحق به آن شوهر نيست ؛ مانند زمانى كه شوهر بعد از دخول از زن خود به مدتى بيش از يكسال كنارهگيرى كرده باشد و يا به بستر رفته باشد و آن زن صاحب فرزند شود ، اين فرزند بچهء او نيست .
مسأله 2 - در صورتى كه تمام شرايط مسأله قبل محقّق گشت فرزند ملحق به شوهر است . و بر او جايز نيست كه آن كودك را از خود نفى نمايد و بگويد كه اين فرزند از من نيست هر چند كه مردى بيگانه با آن زن وطى كرده باشد تا چه رسد به اين كه مرد يقين به اين نداشته باشد ، و صرفاً زن را به اين عمل ناشايسته متهم كرده باشد . به فرض هم كه مرد آن فرزند را از خود نفى نمايد آن كودك در عقد دائم از او نفى نمىگردد و همچنان فرزند اوست مگر اينكه لعان صورت گيرد . امّا در عقد موقّت اگر زن فرزندى آورد كه ممكن است فرزند آن شوهر باشد ، و باز هم شوهر آن را نفى نمايد ، ولد از وى نفى گشته و نيازى به لعان نيست . امّا اگر زن ادعا داشته باشد كه آن كودك از آن همان مرد است و يا خود فرزند مدعى باشد كه من فرزند تو هستم به مرد واجب است كه سوگند ياد كند كه فرزند از من نيست .
مسأله 3 - بر شوهر جايز نيست كه به صرف بيرون ريختن منى ، فرزند را از خود نفى نمايد ، پس اگر فرزند را از خود نفى نمود ، كودك نفى نمىشود مگر به موجب لعان .
مسأله 4 - زنى به شبهه وطى گشته است مانند اينكه مردى او را همسر خود فرض كرده است و با او وطى نموده ، در صورتى كه حامله گردد ، آن فرزند ملحق به واطى است البته به آن شرط كه حين وطى تا ولادت كودك كمتر از ششم ماه ، و بيشتر از يكسال فاصله نشده باشد . و نيز به آن شرط كه زن شوهردار نباشد .
مسأله 5 - اگر زن و شوهر در دخولى كه موجب الحاق فرزند است با هم اختلاف پيدا نمايند و زن مدعى گردد كه دخول صورت گرفته و كودك ملحق به شوهر است و شوهر نيز بگويد كه من دخول انجام ندادم ، و يا اينكه مرد در اصل زائيدن زن اختلاف نمايد و زن بگويد كه من اين كودك را زائيدهام و شوهر بگويد كه تو آن را از خارج گرفتهاى ، در
مباحث حقوقى تحرير الوسيلة ( فارسى ) — صفحة 423
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٢٣