مسأله 13 - بر شوهر زن موقّت جايز است كه نطفهء خود را عزل نمايد حتى اگر در همسر دائم قائل به عدم جواز اين كار باشيم . ولى اگر هم عزل نمايد و زن حامله گردد ، باز هم آن فرزند به آن مرد ملحق است ؛ زيرا احتمال جستن نطفه درون رحم زن بدون اينكه زن متوجه شود زياد است . ولى اگر آن مرد هم آن فرزند را از خود نفى نمايد و بگويد كه او از من نيست ، على الظاهر آن كودك نفى مىگردد و نيازى به لعان نيست مگر اينكه معلوم گردد كه او از انجام گناه پروا ندارد و در اين نفى ولد ، راه گناه و معصيت را در پيش گرفته است . و ثانياً اين احتمال باشد كه آن كوك از آنِ اوست . در هر حال اگر مرد اين احتمال را مىدهد كه آن كودك از اوست جايز نيست كه او را نفى نمايد . مگر در صورتى كه علم به اين داشته باشد كه كودك از او نيست .
مسأله 14 - در نكاح موقت طلاق وجود ندارد ، و تنها راه جدايى زن از شوهر ، تمام شدن مدّت و يا بخشيدن شوهر است ، اگر بخشيده ، ديگر نمىتواند رجوع كند .
مسأله 15 - در عقد موقّت هيچ كدام از دو نفر از يكديگر ارث نمىبرند و اگر ضمن عقد شرط كنند كه از يكديگر ارث ببرند ، اشكال هست پس بايد احتياط ترك نشود و شرط ارث نگردد و اگر شرط شد مابقى ورثه با صاحب شرط مصالحه نمايند .
مسأله 16 - اگر قبل از انجام دخول ، مدّت عقد موقّت به اتمام برسد و يا شوهر بذل مدّت نمايد ، آن زن عدّه ندارد ، ولى در صورتى كه بذل مدّت و اتمام مدّت بعد از دخول باشد ، زن نيز نابالغ و يائسه نباشد ، مدّت عدهء او دو حيض است ولى اگر زن در سن ديدن حيض باشد امّا حيض نبيند تا بنابر آن عدّه نگهدارد ، مدّت عده چهل و پنج روز است و ظاهراً معتبر همان دو حيض كامل است . بنابراين ، در صورتى كه بذل مدّت و يا اتمام آن در وسط حيض آن صورت پذيرد ، آن حيض ناقص محسوب است و بايست حتماً دو حيض كامل ببيند . و اين در مورد زنى است كه حامله نباشد ، پس اگر حامله باشد پايان عدهء او ، وضع حمل است . لذا در مورد زن موقّت به احتياط نزديكتر آن است كه از اين سه معيار ذكر شده هر كدام را كه طولانىتر است نگه دارد ، ولى اگر اين زن شوهرش از دنيا برود ، و حامله هم نباشد مدّت عدهء او چهار ماه و ده روز است و اگر حامله باشد مانند زن دائمى طولانىترين مدّت عده ؛ يعنى بين وضع حمل و وفات هر كدام كه طولانىتر است را بگيرد .
مسأله 17 - مستحب است زن موقّت مؤمن و عفيف باشد و قبل از عقد او لازم است كه سؤال شود آيا شوهر دارد يا خير ؟ و آيا در عدهء طلاق هست يا نه ، ولى بعد از عقد سؤال كردن مكروه است و جستجو كردن در مورد حال زن شرط صحّت عقد نيست .
مسأله 18 - جايز است كه زنى كه زنا مىدهد را نيز متعه نمايند امّا مكروه است به
مباحث حقوقى تحرير الوسيلة ( فارسى ) — صفحة 406
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٠٦