مسأله 16 - براى هر يك از مالك و زارع جايز است كه سهم هر يك را با ديد كارشناسى و تخمين و تراضى با يكديگر در قبال مقدارى از همان محصول تقبل نمايند . بنا بر اقوى تقبل بعد از قبول لازم است هر چند كه معلوم شود كه سهم ديگرى بيشتر بوده است و اگر معلوم شده كه سهم او كمتر است بايد مقدارى را كه تقبل كرده بپردازد ، همچنان كه بر ديگرى نيز واجب است مقدارى را كه تقبل كرده را بپذيرد حتّى اگر بعداً بفهمد كه سهم او بيشتر بوده است و نمىتواند بعداً مطالبهى زيادتر نمايد .
مسأله 17 - اگر بعد از دروى محصول ريشههاى آن در زمين باقى بماند و در سال بعد دوباره خود به خود سبز گردد محصول آن نيز مانند سال گذشته به همان نسبت بين آنها مشترك است و اگر قرار آنها فقط در سال جارى بوده باشد اكنون محصول مال صاحب بذر است و اگر او از آن چشم پوشيد و درو نكرد هر كه اول آن را تصاحب كرد مالك است .
مسأله 18 - مزارعه در زمين باير بعد از اصلاح آن جايز است به اين صورت كه صاحب زمين با زارع قرار مىگذارد كه او زمين را تعمير و اصلاح نمايد و در مقابل يك يا دو سال رد آن كاشت كند و سپس براى مدتى معين محصول آن به مشاع و سهم معلوم بين آن دو تقسيم شود .
مباحث حقوقى تحرير الوسيلة ( فارسى ) — صفحة 177
مساهمون: السيد الخميني
ص١٧٧